ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΣΕ ΧΕΡΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ και ΚΡΑΤΟΥΣ

Επικοινωνήστε Μαζί μας: email: plistiriasmoistop@gmail.com.


Σελίδα μας στο facebook: https://www.facebook.com/dikaex2


ΠΡΟΣΟΧΗ: Δεν δίνουμε στοιχεία ατόμων για τα οποία γίνεται πλειστηριασμός του ακινήτου τους.




Μπορεί ο καθένας να συμμετέχει στην ανοικτή συνέλευση της πρωτοβουλίας μας, τόσο για να ενημερωθεί για θέματα πλειστηριασμών-κατασχέσεων όσο και να συμμετέχει στις δράσεις μας.

Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2015

Η ΣΑΡΩΤΙΚΗ ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Του ΓΙΑΝΝΗ ΔΟΥΛΦΗ*
Έχω σε πολλές περιπτώσεις γράψει, όπως και άλλοι, ότι ένας από τους βασικούς στόχους των μνημονιακών πολιτικών υπήρξε εξ αρχής η συγκεντροποίηση της γης και της ακίνητης περιουσίας που έχει αποκτηθεί ως επί το πλείστον με προσωπική εργασία (παρελθούσα, τρέχουσα ή μελλοντική) δια της υφαρπαγής στα λίγα χέρια των ισχυρών του χρήματος με διάφορα τεχνικά «νομιμοποιητικά» μέσα, από μια νέα πρωταρχική συσσώρευση του κεφαλαίου, όπως την περιέγραφε και ο Μαρξ, ο οποίος ολοκληρώνοντας τον πρώτο τόμο του Κεφαλαίου καταλήγει ως εξής: «Ο κεφαλαιοκρατικός τρόπος παραγωγής και συσσώρευσης, επομένως και η ατομική κεφαλαιοκρατική ιδιοκτησία, προϋποθέτουν την καταστροφή της ατομικής ιδιοκτησίας που στηρίζεται στην προσωπική εργασία». Μόνο έτσι θα πραγματοποιηθεί το υπερσυσσωρευμένο σε χρηματικά μέσα και τίτλους κεφάλαιο.

Η υπερχρέωση των δανειοληπτών στο τραπεζικό σύστημα, όσο και των άλλων πολιτών στις φορολογικές αρχές και τα ασφαλιστικά ταμεία είναι αποτέλεσμα στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων της μνημονιακής πολιτικής που τους οδήγησαν στην αδυναμία αποπληρωμής – όπως άλλωστε αποδεικνύεται δια γυμνού οφθαλμού από τα στοιχεία και έχει πολλάκις γραφτεί – που περιόρισαν το διαθέσιμο εισόδημα, με εισοδηματικές περικοπές και εξοντωτική φορολόγηση και επέφεραν πρωτοφανή ύφεση και μαζική κοινωνική φτωχοποίηση, όλα αυτά τα χρόνια και αποτέλεσαν το μέσον για την επίτευξη του στόχου αυτού. (βλέπε σχετικό Πίνακα για την εξέλιξη των μη εξυπηρετούμενων δανείων στο τέλος του κειμένου). Ανάλογη ήταν και η εξέλιξη των ληξιπροθέσμων οφειλών στην εφορία, ειδικά μετά την εξοντωτική φορολόγηση των αδύναμων οικονομικά στρωμάτων (από 30 δις ευρώ το 2009 σε 63 δις ευρώ το 2013 και 83 δις ευρώ το 2015, παρά την ένταξη πολλών στη ρύθμιση των 100 δόσεων που τώρα ανατρέπεται).

Από την άλλη πλευρά η λεγόμενη «εσωτερική υποτίμηση», οδήγησε στην κατάρρευση της κτηματαγοράς και μια σωρευτική μείωση των τιμών των ακινήτων κατά 40% κατά μέσο όρο μέχρι το Α΄ εξάμηνο του 2014, σύμφωνα με τα συντηρητικά στοιχεία της Τ.Ε., ενώ σήμερα εκτιμάται ότι υπερβαίνει το 50% με αποτέλεσμα όσοι θα ήθελαν να εκποιήσουν σε κάποιες «εύλογες» τιμές το ακίνητό τους για να εξοφλήσουν τις υποχρεώσεις τους αδυνατούν παντελώς. Μ’ ένα σμπάρο, δυο τρυγόνια, λοιπόν. Και όπου οι οικονομικοί μηχανισμοί της «ελεύθερης αγοράς» δεν αρκούν από μόνοι τους, έρχεται αρωγός το κράτος - και τα ιμπεριαλιστικά κέντρα των «δανειστών» - δια της νομοθεσίας να τους υποβοηθήσει. Μέσα στα πλαίσια βέβαια των κοινωνικών συσχετισμών. Τα μνημόνια κατόρθωσαν να επιφέρουν μια ριζική μετατόπιση των κοινωνικών συσχετισμών αυτών υπέρ του (μεγάλου και χρηματιστικού ιδίως) κεφαλαίου.

Μέχρι το τέλος του 2013 ίσχυε μια πολύ ικανοποιητική ρύθμιση με αναστολή των πλειστηριασμών για οφειλές έως 200.000 σε τράπεζες, που νομοθετήθηκε αρχικά την 17/09/2009 με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου από τον τότε ΥΠ.ΟΙΚ. Γ. Παπαθανασίου και συνέχισε να ισχύει με διαδοχικές παρατάσεις, προστατεύοντας όχι μόνο την πρώτη κατοικία, αλλά όλα τα ακίνητα του δανειολήπτη (βλ. ΦΕΚ τ. Α΄ 181/16-9-09, που κυκλοφόρησε στις 17-9-09, η οποία περιέχει μεταξύ άλλων και διατάξεις περί αναστολής πλειστηριασμών)

Ασπίδα προστασίας αποτέλεσε για πολλούς δανειολήπτες και ο νόμος 3869/10 (Νόμος Κατσέλη) που τροποποιήθηκε στη συνέχεια επί τα χείρω με το Ν. 4161/13.

Το 2014 υπήρξε ένα μεταβατικό στάδιο περιορισμένης μερικής προστασίας Α΄ κατοικίας υπό σειρά σωρευτικών δεσμευτικών, εισοδηματικών και περιουσιακών, προϋποθέσεων που ουσιαστικά άφηνε ακάλυπτη τη μεγάλη πλειονότητα των υπερχρεωμένων δανειοληπτών, για να φθάσουμε στο 2015 με ένα μεγάλο νομοθετικό κενό.

Όλο αυτό το διάστημα πολλές συλλογικότητες υπερασπίσθηκαν με σθένος και επιμονή στα ειρηνοδικεία όλης της χώρας, τα δικαιώματα των ελλήνων δανειοληπτών και προστάτευσαν σε μεγάλο βαθμό την ακίνητη περιουσία τους ματαιώνοντας πλειστηριασμούς*.

Το νέο νομικό πλαίσιο που τίθεται πλήρως σε εφαρμογή από 1/1/2016, μετά την υπογραφή του 3ου μνημονίου, αποτελείται από ένα φαρμακερό τρίπτυχο.

- Την εφαρμογή του νέου Κώδικα Δεοντολογίας των τραπεζών που τροποποιεί βάναυσα το νόμο Κατσέλη, με την καθιέρωση της απόλυτης τραπεζικής ισχύος μέσω της έννοιας του «συνεργάσιμου» (βλέπε: πλήρως υποταγμένου) δανειολήπτη.

- Την εγκαθίδρυση του νέου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, με αναίρεση όλων των δικονομικών δυνατοτήτων των οφειλετών που προστάτευαν από τις αυθαιρεσίες του επισπεύδοντος, διαδικασίες εξπρές και την πλήρη απαξίωση στο τίμημα του εκπλειστηριάσματος.

- Το νέο νόμο (Ν. 4346/2015) που ενώ υποτίθεται πως προστατεύει τους «ευάλωτους» οικονομικά υπερχρεωμένους δανειολήπτες, ουσιαστικά αποτελεί μέσο για βελτίωση της εισπραξιμότητας των καθυστερούμενων δανείων από τις τράπεζες υπό την απειλή του πλειστηριασμού ακόμη και της Α΄ κατοικίας.

- Ακόμη και τα πολύ χαμηλά εισοδηματικά όρια των υπό προστασία, ισχύουν μόνο υπό την προϋπόθεση ότι αυτοί θα θεωρηθούν «συνεργάσιμοι», θα προσφύγουν στον τροποποιημένο νόμο Κατσέλη και θα πληρώνουν μια δόση που θα καθορισθεί δικαστικά από το «υστέρημά» τους και σε βάρος της διαβίωσής τους.

Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση που επιμένει να ισχυρίζεται, σε πείσμα και της ελάχιστης νοημοσύνης, μετά από όλα αυτά, όσα προηγήθηκαν και όσα έπονται σε εφαρμογή του 3ου επαχθέστερου μνημονίου, ότι είναι της «αριστεράς», παρέδωσε στα πλαίσια της πρόσφατης σε εξέλιξη «ανακεφαλαιοποίησης» σκανδαλωδώς έναντι πινακίου φακής τις τέσσερις «συστημικές» τράπεζες στους διεθνείς κερδοσκόπους, μέσω μιας πρωτοφανούς υποτιμητικής χρηματιστηριακής κερδοσκοπίας και τον έλεγχο του τραπεζικού συστήματος – και μαζί όλης της οικονομίας - στους μηχανισμούς της ευρωκρατίας. Μέσα στο αδιαφανές και ελεγχόμενο άνωθεν και έσωθεν αυτό σύστημα της έντονης διαπλοκής, διαγράφονται κατά περίπτωση οφειλές θαλασσοδανείων, με σκάνδαλα που ακόμη και αν έχουν δει το φως της δημοσιότητας τίθενται στο αρχείο.

Τι μπορεί να αναστρέψει αυτή τη χωρίς πάτο πορεία, στην οποία έχει οδηγηθεί η ελληνική κοινωνία; Φυσικά να ξαναβγεί ο λαός στο προσκήνιο. Με νέους, όμως, αυτή τη φορά, όρους, και χωρίς αναθέσεις σε επίδοξους, νέους σωτήρες.

Για την αναζωογόνηση των κινημάτων κατά των πλειστηριασμών και τη δικτύωσή τους σε ένα ευρύ παλλαϊκό κίνημα που θα στηρίζεται σε μια κοινωνική συμμαχία των εργαζομένων με τα πληττόμενα μικροαστικά στρώματα της υπαίθρου και της πόλης, χρειάζεται η διαμόρφωση ενός πλαισίου, που δεν θα οριοθετείται αμυντικά στο κατώτατο δυνατό σημείο υπεράσπισης των πλέον ευάλωτων για τα ελάχιστα της επιβίωσής του.

Το πλαίσιο αυτό πρέπει να περιλαμβάνει:

- Την υπεράσπιση όχι μόνο της Α΄ κατοικίας αλλά του συνόλου της ακίνητης περιουσίας των υπερχρεωμένων δανειοληπτών με αναστολή όλων των πλειστηριασμών, μέχρι την αποκατάσταση των αξιών των ακινήτων και την υιοθέτηση μιας γενικευμένης ρύθμισης των δανείων με κοινωνικά κριτήρια που θα απαλλάξει από υπέρμετρα και άδικα βάρη τους δανειολήπτες και θα διευκολύνει την αποπληρωμή σε βάθος χρόνου του υπολοίπου τους.

- Την υπεράσπιση των υπερχρεωμένων μικρών και μεσαίων επαγγελματιών και επιχειρήσεων, τόσο απέναντι στις τράπεζες, όσο και στις φορολογικές αρχές και τα ασφαλιστικά ταμεία και της απόκρουσης των εκποιήσεων και αναδιαρθρώσεων υπό την αιγίδα των τραπεζών.

- Την υπεράσπιση της αγροτικής γης και την απόκρουση της εκποίησης και συγκεντροποίησής της, με μοχλό την εξοντωτική φορολογία και τις οφειλές τους στο τραπεζικό σύστημα.

- Τη ριζική άρνηση της γενικευμένης υποταγής όλων στις επιταγές του τραπεζικού κατεστημένου μέσω της επιβολής της «συνεργασιμότητας».

Μια ριζική, ασφαλώς, αντιμετώπιση του ζητήματος της υπερχρέωσης, θα πρέπει να κινείται σε μια λογική μακροπρόθεσμης γενικευμένης ρύθμισης των δανείων με σεισάχθεια μέσω διαφόρων παραμέτρων και με διαφανή τρόπο για όλα τα κοινωνικά στρώματα που έχουν πληγεί όλα αυτά τα χρόνια της μνημονιακής πολιτικής. Για να είναι εφικτό κάτι τέτοιο, απαραίτητη προϋπόθεση είναι ένα άλλο τραπεζικό σύστημα, εθνικοποιημένο και με κοινωνικό έλεγχο που θα λειτουργεί στην κατεύθυνση της εξυπηρέτησης των κοινωνικών και οικονομικών αναγκών.

Μια τέτοια πολιτική δεν μπορεί ασφαλώς να υλοποιηθεί στα πλαίσια του μνημονιακού καθεστώτος που έχει εγκαθιδρυθεί στη χώρα μας, ούτε στα πλαίσια της ευρωζώνης που αποτελεί τον έμπρακτο εγγυητή της, ούτε βέβαια και των μηχανισμών της Ε.Ε. και υπό τη δαμόκλειο σπάθη της εξυπηρέτησης ενός δυσθεώρητου, απεχθούς κρατικού χρέους.

Για να ανατραπούν όλα αυτά θα πρέπει να ανατραπεί και αυτή η νέο-μνημονιακή κυβέρνηση, αλλά και να ξηλωθεί όλο το μνημονιακό καθεστώς, από μια άλλη, νέα λαϊκή κυβέρνηση - όχι κατ’ ανάθεση όπως με την περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ - που θα προκύψει μέσα από την ανάπτυξη ενός μαζικού λαϊκού κινήματος που θα τη στηρίζει και θα την ελέγχει, γι’ αυτό θα πρέπει να ξεκαθαρίσει τους στόχους και τα μέσα που θα τα ενοποιεί σε ένα συνολικό αντιμνημονιακό αγώνα με γνώμονα τα συμφέροντα της συντριπτικής πλειονότητας της κοινωνίας που έχει πληγεί.

Ας αρχίσουμε λοιπόν από τα κάτω να διατυπώνουμε τις αξιώσεις αυτής της κοινωνίας για να ανακτήσει την αξιοπρεπή ζωή της και όχι την επιβίωση στο όριο που μας έχουν επιβάλει, ώστε ο νέος πολιτικός φορέας που απαιτείται να είναι ο εκφραστής μας και όχι το αποκούμπι που ενδέχεται να μας «προδώσει». Ελπίζω πως με το παρόν κείμενο συμβάλλω σε ένα διάλογο για τα δίκαια των αξιώσεων αυτών στο συγκεκριμένο τομέα.

Να θυμίσουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ το 2012 είχε καταθέσει νομοσχέδιο για τη διαγραφή εκ των τραπεζικών οφειλών των δανειοληπτών ποσών ανάλογων με τις εισοδηματικές περικοπές από το 2010, ενώ στη συνέχεια και προ των εκλογών του Ιανουαρίου 2015 είχε υποσχεθεί ένα πιο αφηρημένο, αλλά «κοινωνικά δίκαιο» πρόγραμμα ρύθμισης των «κόκκινων» δανείων που θα ανακούφιζε πραγματικά τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, παράλληλα με την προστασία της Α΄ μόνο κατοικίας. Από τις συνεχείς διολισθήσεις φτάσαμε, υπό τις συνθήκες που όλοι γνωρίζουμε, στην τελευταία, την απόλυτη μνημονιακή μετάλλαξη και την ανοιχτή επιλογή της υπεράσπισης της απέναντι στην κοινωνία όχθης.

* Υ.Γ.: Δυστυχώς η φιλολογία περί προστασίας της πρώτης μόνο κατοικίας, που εφάρμοσε και νομοθετικά υπό προϋποθέσεις το καθεστώς από την 1/1/2014, εμπεδώθηκε και από όλες τις επιμέρους οργανωμένες εκφάνσεις της υπαρκτής αριστεράς, χωρίς αυτές να αντιλαμβάνονται την οπισθοχώρηση που συνεπάγεται κάτι τέτοιο σε μια φάση κατάρρευσης των εμπράγματων αξιών και της εργασιακής δύναμης ταυτόχρονα, λόγω «εσωτερικής υποτίμησης» και αποπληθωρισμού για τη βίαιη ανακατανομή του κοινωνικού πλούτου, που δεν αποτελεί (στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων) «κεφάλαιο».

*Γιάννης Δουλφής, οικονομολόγος, πρώην τραπεζικός, μέλος της Επιτροπής Χρηματοπιστωτικού της ΛΑ.Ε. και της Πρωτοβουλίας Πλειστηριασμοί Στοπ.

Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2015

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2015

Από την εκδήλωση ενάντια στους πλειστηριασμούς. Ραντεβού αύριο στο Σύνταγμα !


Μαζική ήταν η συγκέντρωση της Πρωτοβουλίας-Stop ενάντια στους πλειστηριασμούς. Το πιο σημαντικό ήταν η μεγάλη και παρεμβατική συμμετοχή του κοινού, μη ενταγμένου σε συλλογικότητες.

Περισσότερα θα γνωστοποιηθούν μόλις συγκεντρωθούν τα πρακτικά και οι προτάσεις που κατατέθηκαν. Επίσης θα αναρτηθούν σε λίγες μέρες και τα βίντεο της εκδήλωσης.

Ανάμεσα στις αποφάσεις που πάρθηκαν ήταν να παρευρεθούμε όλοι αύριο στις 18.30 στην πλατεία Συντάγματος όπου καλεί η ΑΔΕΔΥ σε διαμαρτυρία για τους πλειστηριασμούς.





Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2015

Πλειστηριασμοί: Συμφώνησαν για τη μεγάλη αρπαγή


πηγή: enikos.gr

Μερικές πρώτες παρατηρήσεις του blog πάνω στη συμφωνία:
Τελικά είναι ζήτημα αν και κατά πόσο ένας στους δύο δανειολήπτες που χαρακτηρίζονται "κόκκινοι" και αδυνατούν να πληρώσουν θα μπορέσει σύμφωνα με τις διατάξεις της συμφωνίας να ανταποκριθεί στην οποιαδήποτε ρύθμιση θα κάνει με την τράπεζα κατά τον (υποχρεωτικό πια) εξωδικαστικό συμβιβασμό ή σε επόμενο στάδιο (αν αποτύχει η εξωδικαστική διαπραγμάτευση) κατά την εφαρμογή των διατάξεων του νόμου Κατσέλη στις οποίες πρέπει τελικά να καταφύγει υποχρεωτικά όποιος θέλει και μπορεί να σώσει το σπίτι του. 

Μιλάμε κατ' αρχήν μόνο για την πρώτη κατοικία μιας και για όλα τα άλλα ακίνητα δεν υπάρχει καμμία προστασία.

Η συμφωνία όπως "βγήκε" προς τα έξω είναι αρκετά "λουστραρισμένη", διατυπωμένη καθαρά για επικοινωνιακούς λόγους. Όταν θα ακολουθήσουν οι νομοθετικές εξειδικεύσεις και οι ερμηνευτικές διατάξεις και κυρίως σαν έλθει ο καιρός της έμπρακτης εφαρμογής της, τότε θα αποκαλυφθεί το αληθινό της "πρόσωπο". Εδώ θάμαστε να τα δούμε.

Επομένως ας μείνουμε στα βασικά της συμφωνίας:
1. Προστατεύονται οι πρώτες κατοικίες σε ποσοστό 60% συνολικά. Δηλαδή πάνω από 100.000 πρώτες κατοικίες βγαίνουν από αύριο (1.1.2016) στο σφυρί χωρίς δεύτερη κουβέντα.
2. Η κατάταξη των δανειοληπτών σε δύο κατηγορίες εξυπηρετεί το φτιασίδωμα της αρπαγής.
3. Η συμφωνία όχι μόνο αποτρέπει την μεταβίβαση των κόκκινων δανείων στα διεθνή αρπαχτικά αλλά την ενθαρρύνει κιόλας, προτρέποντάς τα να έλθουν στη χώρα μα και να ανοίξουν τα μαγαζάκια τους. 

το άρθρο από το enikos.gr
"Προστασία" 2 ταχυτήτων της πρώτης κατοικίας για το 60% των δανειοληπτών. Χιλιάδες νοικοκυριά χωρίς καμμια προστασία.

Σε συμφωνία, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, κατέληξε το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης με τους εκπροσώπους των δανειστών, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, όσον αφορά στην προστασία της πρώτης κατοικίας, από τους πλειστηριασμούς.

Οι δύο πλευρές, συμφώνησαν σε σύστημα δύο ταχυτήτων. Στη μία ανήκουν εκείνοι που έχουν πολύ χαμηλά εισοδήματα και στην δεύτερη οι μεσαίας ή μεγάλης εισοδηματικής τάξης. 

Η προστασία της πρώτης κατοικίας, θα ισχύσει για όσους υπαχθούν στο νόμο Κατσέλη, ενώ θα προβλέπεται και "κούρεμα" του χρέους. Αυτό θα προέλθει, όπως ανέφερε κυβερνητικός παράγων, στην περίπτωση που η εμπορική αξία του ακινήτου είναι χαμηλότερη από την εμπορική τιμή με βάση την οποία έγινε η αγορά άρα και η σύναψη του δανείου. Δηλαδή στην περίπτωση που ένα ακίνητο είχε εμπορική αξία 200.000 ευρώ και σήμερα η εμπορική του έχει πέσει στα 170.000 ευρώ, οι 30.000 ευρώ θα διαγραφούν από το χρέος.

Οι δανειολήπτες που θα απολαμβάνουν σίγουρα την προστασία της πρώτης κατοικίας τους, θα είναι όσοι έχουν εισοδήματα από 8.180 ευρώ για 2 άτομα 13.917 ευρώ και για κάθε παιδί επιπλέον 3.361 ευρώ. Συνεπώς για μία οικογένεια 20.639 ευρώ ετησίως και για αντικειμενική αξία έως 170.000 ευρώ. Η περίπτωση αυτή αφορά το 25% των δανειοληπτών, συνολικά 400.013 στεγαστικών δανείων δηλαδή περίπου 100.000 δανειολήπτες και εξετάζεται να επιχορηγηθεί η δόση και από το κράτος, αν ο δανειολήπτης δεν έχει τη δυνατότητα να την καταβάλλει. Για να γίνει αυτό, το κράτος θα χρειαστεί ένα ποσό 100 εκατ. ευρώ για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα.

Παράλληλα δημιουργείται μία δεύτερη κατηγορία που αφορά άλλους 150.000 δανειολήπτες στην οποία θα εντάσσονται με τεστ αποτίμησης περιουσίας, που θα έχει παράθυρο πλειστηριασμού αν δεν εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους Η αντικειμενική αξία στην κατηγορία αυτή θα φτάνει στις 230.000 για μία οικογένεια. Και το όριο διαβίωσης έχει συντελεστή έως 1,7% για 4μελή οικογένεια δηλαδή σε 35.086 ευρώ. Για 1 άτομο 13.206 και 23.659 για 2 άτομα και για κάθε παιδί 5.724, με βάση το δηλωθέν εισόδημα στην φορολογική τους δήλωση.

Με μια προσπάθεια εξωδικαστικής συμφωνίας, ο δανειολήπτης θα κάνει συμφωνία με ελάχιστη δόση με την τράπεζα . Ό,τι συμφωνηθεί τόσο σε όρους εμπορικής αξίας όσο και σε ελάχστη δόση θα ισχύει μέχρι και το τέλος του 2018 και θα μένει ανεπηρέαστο από επιμέρους αναπροσαρμογές

Θεσπίζονται επίσης δικλείδες για τους στρατηγικούς κακοπληρωτές. Θεωρούν οι θεσμοί ότι υπάρχει κόσμος που μπορεί και δεν πληρώνει. Θα γίνει με βάση τα περιουσιακά στοιχεία και τα περιουσιακά στοιχεία. Θα πρέπει να καταθέσουν στοιχεία στις τράπεζα.

Αυτή την ώρα θα συζητούνται οι αλλαγές που θα γίνουν και στο νόμο Δένδια για τα επιχειρηματικά δάνεια και το ρόλο που θα έχουν τα distress fundς για τα οποία έχει αποκλειστεί το ενδεχόμενο αγοράς στεγαστικών δανείων. Μάλιστα πληροφορίες θέλουν την Κυβέρνηση να επιμένει στην απόκτηση άδειας πιστωτικού ιδρύματος για όλα τα Distress Funds που θα δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα.

«Κλείσαμε όλα τα θέματα, αύριο θα γίνει ένα Euro Working Group που θα επικυρώσει το κλείσιμο των εκκρεμοτήτων» είπε αποχωρώντας από την συνάντηση ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος.

Όπως είπε, σήμερα αναμένεται να κατατεθεί στην Βουλή το νομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα το οποίο θα ψηφιστεί μέχρι την Πέμπτη. Το νομοσχέδιο θα περιλαμβάνει τις αλλαγές στο πλαίσιο των πλειστηριασμών που συμφωνήθηκε χθες, καθώς επίσης και τις αλλαγές στην ρύθμιση των 100 δόσεων, τα σοδύναμα μέτρα για την μη επιβολή του ΦΠΑ στην εκπαίδευση, τις τελικές ρυθμίσεις για τα γενόσημα και τα νέα τέλη κυκλοφορίας.

Σήμερα θα συνεδριάσει και το Εuro Working Group για να επικυρώσει την συμμόρφωση της Ελλάδας με όσα είχαν συμφωνηθεί για το τρέχον διάστημα.

Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2015

Ένας στους δύο "κόκκινους" δανειολήπτες χάνει το σπίτι του

Κάλεσμα στην Εκδήλωση-συζήτηση: 
"Η στέγαση είναι δικαίωμα όλων"
Tετάρτη 18/11 ώρα 18.30 στο κατειλημμένο GreenPark του πεδίου Άρεως (είσοδος από οδό Μαυροματαίων 22).

Η ανάγκη για να ξεπροβάλλει ένα δυνατό και συντονισμένο κίνημα κατά των πλειστηριασμών είναι πια εκ των ουκ άνευ. Η πρωτοβουλία Πλειστηριασμοί-Stop ξεκινά ένα κύκλο ενημέρωσης, σηζητήσεων και δράσεων κατά των πλειστηριασμών με αρχή την εκδήλωση της Τετάρτης.

Ο κόμπος πια έφτασε στο χτένι και αποκαλύπτεται η ζοφερή πραγματικότητα που περιμένει τους "κόκκινους" δανειολήπτες κατ' αρχήν αλλά και όσους ήδη οφείλουν σε δημόσιο/ασφαλιστικά ταμεία. Περίπου στα 110 δις ευρώ τα κόκκινα δάνεια, 84 δις οι ανείσπρακτες άνω του τριμήνου οφειλές στις ΔΟΥ, μαζί ξεπερνούν το ετήσιο ΑΕΠ, χωρίς να υπολογίσουμε οφειλές σε ασφαλιστικά ταμεία, ΔΕΚΟ, Δήμους, ιδιωτών/εταιρειών προς ιδιώτες/εταιρείες, κ.λπ.

Οι δανειστές του κράτους αλλά και οι δανειστές των ιδιωτών με ασφυκτικές πιέσεις πετυχαίνουν τελικά να εξασφαλίσουν στο 100% τις "χορηγήσεις" των σχεδιάζοντας την αρπαγή της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας σε εξευτελιστικές τιμές.

Η κυβέρνηση αφημένη στο έλεος των δανειστών και της διεθνούς κερδοσκοπίας ανοίγει το ασκό του Αιόλου. Υποχωρεί κατά κράτος στις απαιτήσεις τους, αφήνοντας σε πρώτη φάση έναν στους δύο κόκκινους δανειολήπτες ακάλυπτο και σε μια επόμενη φάση τρείς στους τέσσερις.

Τί μας απομένει ; 
Μόνον ο αγώνας για την προστασία του δικαιώματος αξιοπρεπούς στέγασης μιας και κάθε νομικό έρεισμα αποδυναμώθηκε τόσο που μόνο αφελείς μπορούν πια να βασίζονται στις παραγράφους του νόμου Κατσέλη. Αλλά υπάρχει για πολλούς δανειολήπτες πλήρης αδυναμία να καλύψουν τα έξοδα μιας κατ' αρχήν προσφυγής (τα δικαιολογητικά είναι πολλαπλάσια) και η επωφελής έκβαση της διαδικασίας αμφίβολη. Αν σκεφτούμε ότι σε μια επόμενη φάση κάθε ένας που προσέφυγε στο νόμο Κατσέλη -ακόμη και αν γίνει δεκτή η προσφυγή του- θα βρεθεί σύντομα σε αδυναμία να καλύπτει ανελλιπώς την υποχρέωση εξόφλησης των δόσεων.

Ας σχεδιάσουμε την αντεπίθεσή μας. Να απαιτήσουμε την κατοχύρωση του δικαιώματος της στέγασης, να παλέψουμε για τη μερική ή ολική διαγραφή του χρέους, Να πάψει η στέγαση να είναι εμπόρευμα και το χρέος εργαλείο ταπείνωσης και εξαθλίωσης.
Πρωτοβουλία Πλειστηριασμοί-Stop

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2015

Μεγάλη εκδήλωση κατά των πλειστηριασμών: Τετάρτη 18 Νοέμβρη

Τετάρτη 18 Νοέμβρη ώρα 18.30 στο GeenPark 
(Μαυροματαίων 22, επί του πεδίου του Άρεως)
Ομιλίες, παρεμβάσεις, συζήτηση.
Προγραμματισμός κοινών δράσεων.

Βάση της επερχόμενης συμφωνίας Κυβέρνησης (θ)εσμών 
ένας στους 3 δανειολήπτης χάνει από το Γενάρη το σπίτι του !!! 
Όλοι κινδυνεύουμε !!!
Όλα τα ακίνητα κινδυνεύουν.


Βγαίνουμε στο δρόμο πριν μας βγάλουν αυτοί.

Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2015

Για τα κόκκινα δάνεια


της Φλώρας Νικολιδάκη
Μέλος της Πρωτοβουλίας Πλειστηριασμοί-Stop

Για να μπορέσουμε να καθορίσουμε τη στάση μας στο ζήτημα της στέγης, πρέπει να καταλάβουμε τι θέλει ο αντίπαλος. Κατά τη γνώμη μου, η ανάλυση των κακών τραπεζών και των πουλημένων πολιτικών, που θέλουν να εξοντώσουν τους φτωχούς, μας εμποδίζει να αναπτύξουμε ένα κίνημα αντάξιο των περιστάσεων και των πραγματικών κινδύνων που μας απειλούν.

-Η λογική των δανειστών για τα κόκκινα δάνεια.
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να θυμηθούμε είναι ότι οι δανειστές ακολούθησαν μια ολόκληρη πορεία προκειμένου να φτάσουμε στη σημερινή συγκυρία. Η πορεία αυτή ξεκίνησε το 2001-2003, με την προσαρμογή της χώρας στο ευρώ. Με την ισοτιμία που συμφωνήθηκε 1 ευρώ=340,75 δραχμές, αυτομάτως δημιουργήθηκε η ανάγκη του ιδιωτικού δανεισμού. Ο δανεισμός αυτός δόθηκε απλόχερα μέχρι το 2008. Το ιδιωτικό χρέος που δημιουργήθηκε είχε δύο στοιχεία:
1. Μετατόπιση εσόδων από άλλους τομείς στις τράπεζες, μέσω της εξυπηρέτησης των δανειακών υποχρεώσεων
2. Συγκέντρωση της αξίας του ιδιωτικού χρέους στην κατανάλωση και τα ακίνητα.
Το 2005, έγινε το "μπουμ" στην έκδοση οικοδομικών αδειών με την απειλή του ΦΠΑ στην οικοδομή, πράγμα που έδωσε οριστικό τέλος στη αντιπαροχή. Με την αρχή της κρίσης το 2008, ήδη είχαμε ανάσχεση των πωλήσεων ακινήτων.
Τι ήθελαν οι δανειστές?
Ήθελαν να δημιουργήσουν τη βάση ενός εμπορεύματος που λέγεται "κατοικία", έτσι ώστε να ελαστικοποιήσουν τη διαδικασία αγοραπωλησίας ακινήτων, πράγμα εξαιρετικά ανελαστικό στην Ελλάδα, μιας και ο μέσος Έλληνας θεωρεί την αγορά ακινήτου ως τη μεγαλύτερη απόφαση της ζωής του.
Στην πρώτη αυτή φάση οι δανειστές κατάφεραν να υποθηκεύσουν τα περιουσιακά μας στοιχεία, να μας καταστήσουν οφειλέτες στις τράπεζες και να δημιουργήσουν και έναν αριθμό κενών και απούλητων διαμερισμάτων.
Με έκπληξη όμως διαπίστωσαν ότι οι τιμές δεν έπεσαν τόσο ώστε να δημιουργηθεί άνοιγμα μαζικής αγοράς ακινήτων από ενδιαφερόμενα κεφάλαια. Και όχι μόνο αυτό, αλλά σιγά-σιγά πολλά από τα απούλητα διαμερίσματα διατέθηκαν.
Φτάνοντας στο 2010, με ένα πλέγμα μεταρρυθμίσεων της νομοθεσίας ακινήτων, την οποία θεωρούσαν πολύ σκληρή και ανελαστική για τα επιχειρηματικά τους σχέδια, αλλά και το σύνολο των μέτρων για την οικονομία,δημιουργούν τις συνθήκες αυτές, ώστε ως δανειολήπτες να μη μπορούμε να εξυπηρετήσουμε τα δάνεια μας και ως ιδιοκτήτες να μη μπορούμε να τα πουλήσουμε.
Δημιουργώντας μια πραγματική ασφυξία φτάσαμε στο σημείο της μετωπικής σύγκρουσης: -Τώρα είναι πλέον εφικτό για τους δανειστές, να αποκτήσουν μια πραγματικά μεγάλη βάση ακινήτων στη χώρα σε πολύ χαμηλές τιμές.


-Γιατί όμως τα θέλουν τα ακίνητα;
Τα ακίνητά μας, εκατομμύρια σε όλη τη χώρα αν σκεφτούμε ότι για την αγορά ενός νέου ακινήτου με δάνειο, σε αρκετές περιπτώσεις έχει προσημειωθεί και δεύτερο ακίνητο, είναι το εμπόρευμα που χρειάζεται μια νέα αγορά: οι επενδύσεις κεφαλαίων, μεγάλων μεσαίων και μικρών, έως και πολύ μικρών, σε μικτά χρηματιστικά προϊόντα, τα οποία θα είναι βελτιωμένα σε σχέση με τα προηγούμενα, γνωστά ως αμοιβαία κεφάλαια. Ο επενδυτής σε αυτά τα νέα προϊόντα, θα είναι πιο ασφαλής, αφού στο καλάθι της επένδυσής του, δεν θα υπάρχουν μόνο μετοχές, ομόλογα και ομολογίες που ούτως η άλλως πάντα είχαν ρίσκο, αλλά και ακίνητα. Και μάλιστα ακίνητα που δεν θα είναι εταιρειών (πχ ασφαλιστικών εταιρειών ή τραπεζών), αλλά μικρά, ευέλικτα και άμεσα χρηστικά ακίνητα, δηλ. σπίτια, διαμερίσματα, εξοχικά. 

-Οι δανειστές ξέρουν ότι η πτώση των αξιών ακινήτων στη χώρα είναι απολύτως τεχνιτή, άρα με το που θα τα βάλλουν στο χέρι αμέσως θα αρχίσουν να ανεβαίνουν οι τιμές. Η άνοδος των τιμών θα προσελκύσει επενδυτές ενώ ταυτοχρόνως θα εξασφαλίζει και τα κέρδη των δανειστών αφού θα έχουν εξασφαλίσει την προμήθεια του εμπορεύματος σε πολύ χαμηλές τιμές.

Ποιοι θα ωφεληθούν από όλη αυτή την κίνηση στην αγορά;
Θα ωφεληθούν μόνο οι δανειστές? θα ωφεληθούν μόνο οι πλούσιοι; ΟΧΙ.
-Καμιά επιχειρηματική κίνηση στην εποχή μας δεν πετυχαίνει αν στηριχτεί μόνο στην "χονδρική". Χρειάζεται και τη "λιανική". Επομένως τα προϊόντα που είναι ήδη έτοιμα να βγουν στην αγορά θα είναι "για όλα τα βαλάντια". Ο τύπος των προϊόντων θα είναι καταβολή ενός ποσού το οποίο θα είναι εγγυημένο και η απόδοσή του θα έχει σχέση με την αξιοποίηση ενός συγκεκριμένου ακινήτου. 

-Πέρασε ασφαλώς απαρατήρητο, ότι από 1ης Νοεμβρίου, άνοιξε το δικαίωμα της ενοικίασης του σπιτιού μας μέχρι και 2 μήνες περίπου, χωρίς συμβόλαιο. Ήδη μια πολύ γνωστή αμερικάνικη πλατφόρμα, μέσω της οποίας γίνονται ενοικιάσεις από τουρίστες του εξωτερικού στην Ελλάδα, κάνει θραύση. Θα έχετε ακούσει ότι ο τάδε ή ο δείνα, νοικιάζοντας το σπίτι του, ή μέρος του σπιτιού του σε τουρίστες, βγάζει ένα ικανοποιητικό ποσό χρημάτων. Πως νομίζετε ότι σκέφτεται ο κάτοχος κεφαλαίου, η τράπεζα, η μια ένωση κεφαλαίων (όπως πχ η Μπλακ Ροκ) στην προκειμένη περίπτωση;

-Γιατί ένα σπίτι που μπορεί να ''γυρίζει" και 12 φορές το χρόνο, αν το νοικιάζουν κάθε μήνα, πρέπει να το έχει ένας δανειολήπτης που δεν μπορεί να το πληρώνει? Εδώ οι απώλειες είναι διπλές: -και το δάνειο δεν πληρώνεται και το σπίτι μένει χωρίς να αξιοποιείται.

-Με αυτό το επιχείρημα, θα πείθονται οι μεσαίοι και μικροί επενδυτές για να κάμπτονται οι όποιες αναστολές, ηθικού τύπου και να κερδίζεται στην ιδέα της επένδυσης η κρίσιμη κοινωνική μάζα που είναι απαραίτητη. Να κερδίζονται δηλ. πελάτες.

-Όμως εκτός από τους επενδυτές θα υπάρξει κίνηση και στην αγορά εργασίας: μια σειρά από επαγγέλματα θα πάρουν ανάσα: χρηματιστές, μεσίτες, ασφαλιστές, τραπεζίτες, ενώ στο περιθώριο αυτών των επαγγελμάτων θα πάρουν μερικά ψίχουλα και ειδικότητες που έχουν σχέση με οικοδομικές εργασίες.

-Όπως γίνεται φανερό, τα επιχειρήματα που συζητιούνται αυτή τη στιγμή μεταξύ δανειστών και κυβέρνησης, έχουν αντικειμενική βάση, γιατί στη βάση της δικής τους λογικής αποτελούν αδήριτη ανάγκη για να "ανοίξει η αγορά ακινήτων και να μειωθεί η ανεργία".

-Η κυβέρνηση αυτή τη λογική την έχει δεχτεί από την υπογραφή του 3ου Μνημονίου. Και θα δεχτεί την πρόταση των δανειστών όπως την θέλουν γιατί έχει πεισθεί ότι ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας και την οικονομίας θα ωφεληθεί. 

Ο επικοινωνιακός χειρισμός του θέματος δεν είναι τίποτε άλλο παρά κέρδος χρόνου για την κυβέρνηση, στο γνωστό μοτίβο "έκανα ότι μπορούσα". Χρόνος στη διάρκεια του οποίου θα πετύχει τη συναίνεση από ένα μέρος των πολιτών, ότι πράγματι δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς. Για το σκοπό αυτό θα έρθουν στη δημοσιότητα διάφορα θαλασσοδάνεια επιχειρηματιών που σωστά θα βγαίνει στον πλειστηριασμό το επιχειρηματικό ή ιδιωτικό ακίνητο κλπ. 

Το κίνημα μπροστά στο σχέδιο αναδιάρθρωσης της αγοράς ιδιωτικών ακινήτων:
- Για να γίνουμε αποτελεσματικοί πρέπει να χτυπήσουμε το ίδιο το σχέδιο. Μπορούμε? ΝΑΙ.
Γιατί, εδώ υπάρχει ένα αδύνατο σημείο, ότι το εμπόρευμα έχει εκατομμύρια "παραγωγούς" που είμαστε εμείς. Τα ακίνητα μας ανήκουν. Στις χώρες που έφτιαξαν "αμοιβαία κεφάλαια ακινήτων", οι ιδιοκτήτες είναι κυρίως μεγάλες και μικρότερες μεσιτικές και κατασκευαστικές εταιρείες. Ένας βασικός λόγος που χρειάζονταν μια "αριστερή" κυβέρνηση να περάσει όλη αυτή την αναδιάρθρωση είναι και η ιδιομορφία της μικρής και πολύ μικρής ιδιοκτησίας, πράγμα που αποτελεί ιδιαιτερότητα στο σύνολο της ελληνικής οικονομίας.

-Πως θα χτυπήσουμε το επενδυτικό σχέδιο των δανειστών:
1. Με την αμφισβήτηση της ασφάλειας της επένδυσης.
2. Με την αμφισβήτηση της αξίας της επένδυσης για το σύνολο της οικονομίας.
3. Με την προβολή μια εναλλακτικής λύσης για την οικονομία στο πλαίσιο της οποίας η κατοχύρωση του δικαιώματος της στέγης θα είναι στοιχείο αλλαγής κατεύθυνσης αλλά και απόδοσης οφέλους για τον εργαζόμενο λαό.

Τα πρακτικά μέτρα που θα πάρει το κίνημα πρέπει να είναι τέτοια που να ενώνουν στη δράση την ιδιότητα του δανειολήπτη με την ιδιότητα του εργαζόμενου, του συνταξιούχου, του ελεύθ. επαγγελμτία, του αγρότη. Αυτό θα εξασφαλίσει την κοινωνική συμμαχία που είναι απαραίτητη.

Πάνω απ'όλα όμως, και πρώτο απ'όλα, είναι η απόφαση του κινήματος ότι δεν έχουμε να περιμένουμε απολύτως τίποτα από τη συνεχιζόμενη διαπραγμάτευση της κυβέρνησης. Χάνουμε πολύτιμο χρόνο. Η σύγκρουση του κινήματος με τη συμμαχία τραπεζών, ασφαλιστικών εταιρειών και χρηματιστικών ομίλων είναι αναπόφευκτη και αντικειμενική.

Η νέα νομολογία για την προστασία της πρώτης κατοικίας-απαραίτητα δικαιολογητικά


-Η διαχείριση των οφειλών των νοικοκυριών μετά το τρίτο Μνημόνιο. 
-Το θέμα της κατοικίας . Οι τροποποιήσεις του Νόμου Κατσέλη. 
-Ο νέος Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας.
-Απαραίτητα δικαιολογητικά 

Η θέσπιση του νόμου 3869/2010 για τη ρύθμιση των οφειλών φυσικών προσώπων προς τους ιδιώτες, γνωστού και ως νόμου Κατσέλη, παρά το γεγονός ότι συνέπεσε με την άγρια οικονομική κρίση που συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία, δεν είχε ως νομοθετική έμπνευση τη συγκεκριμένη κρίση, ούτε ως στόχευση την έκτακτη χρήση του για την αντιμετώπιση των συνεπειών της. 

Με την εισαγωγή των ρυθμίσεών του, ο νομοθέτης απέβλεπε, στα πλαίσια της εναρμόνισης με το εδώ και πολλά χρόνια εφαρμοζόμενο δίκαιο της “προσωπικής αφερεγγυότητας ”σε άλλες χώρες της Ευρωπαικής Ένωσης και στις ΗΠΑ, αφ ενός, στον επανακαθορισμό, του ύψους των οφειλών που θα ήταν εφικτό να εισπραχθούν από άτομα που είχαν περιέλθει χωρίς δόλο σε αδυναμία να πληρώσουν τις αναληφθείσες υποχρεώσεις τους και κυρίως την παροχή σε αυτούς (και κυρίως στην αγορά και το τραπεζικο σύστημα), μιας νέας αρχής, μιας δεύτερης ευκαιρίας, ώστε να ξαναμπούν οι εγκλωβισμένοι οφειλέτες στο παιχνίδι της κατανάλωσης και της αγοράς των τραπεζικών προιόντων. Ταυτόχρονα θα δημιουργούνταν νέες κερδοσκοπικές ευκαιρίες από τη διαχείριση των ανείσπρακτων οφειλών και των ενυπόθηκων ακινήτων. Ο παραπάνω σκοπός βέβαι, παρόλο που αναφέρεται ρητά στην αιτιολογική έκθεση του νόμου, δεν κατέστη στην περίπτωσή μας ούτε ευδιάκριτος ούτε εφικτός, ακριβώς λόγω της συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης που έχει εξαφανίσει το εισόδημα και την καταναλωτική δυνατότητα της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών με στοιχεία μονιμότητας. 

Παρ’όλα αυτά, η δυνατότητα που έδινε η διάταξη του άρθρου 9 παρ.2 του ανωτέρω νόμου, της εξαίρεσης δηλ. της κύριας κατοικίας από την εκποίηση, με την ταυτόχρονη τήρηση εκ μέρους του οφειλέτη μηνιαίων καταβολών προς εξυπηρέτηση των δανείων του μέχρι του ποσού του 80% της αντικειμενικής αξίας της σωζόμενης κατοικίας, σε συνδυασμό με την απαγόρευση λήψης καταδιωκτικών μέτρων εκ μέρους των Τραπεζών για όσο διάστημα διαρκεί η εκκρεμοδικία , λειτούργησε ως σημαντική ανακούφιση για χιλιάδες νοικοκυριά που προσέφυγαν και έχουν καταθέσει αιτήσεις ρύθμισης των οφειλών τους και διάσωσης της κατοικίας τους. 

Η εφαρμογή εξάλλου, της ανωτέρω διατάξεως, έδινε τη δυνατότητα στον εφαρμοστή του δικαίου παράλληλα με τη διάσωση της κατοικίας να οδηγήσει και σε μια έμμεση εξισορρόπηση των συμφερόντων δανειστών και δανειοληπτών , που δεν είναι ξένη με το δίκαιό μας, αφού προβλέπεται ως γενική ρήτρα στο άρθρο 388 ΑΚ, με την δικαστική στάθμιση του ύψους των οφειλών των πολιτών που ήταν αναγκαίο (εύλογο και δίκαιο ) να εξοφληθούν , ενόψει της υποτίμησης όλων των υπόλοιπων αξιών (μισθών, συντάξεων και ακινήτων) και της υπερβολικής επιβάρυνσης των οφειλών με τόκους, διαγράφοντας τα υπερβάλλοντα του ύψους αυτού ποσά των οφειλών . 

Οι δύο αυτές συνέπειες του παραπάνω νόμου , οι οποίες συνδυαζόμενες με την αδυναμία του ελληνικού δικαστηριακού συστήματος να δικάσει σε εύλογο χρονικό διάστημα τις εκκρεμείς αιτήσεις και το χρονοβόρο και δαπανηρό για τον επισπεύδοντα δανειστή σύστημα των διατάξεων για τη διενέργεια πλειστηριασμών ακινήτων του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που ισχύει μέχρι και την 1.1.2016, αποτελούσαν τεράστιο πονοκέφαλο για το τραπεζικό σύστημα . Ήταν, κατά πάσα πιθανότητα, μία από τις αιτίες που «μπλόκαραν» την πώληση των ληξιπρόθεσμων δανείων σε εξειδικευμένα funds είσπραξης επισφαλειών, δεδομένου ότι οι υποψήφιοι αγοραστές δικαιολογημένα παρέμεναν διστακτικοί, αφού το ελληνικό δίκαιο τυγχάνει εφαρμογής και μετά από μια τέτοια πώληση (εκχώρηση) και επομένως οι παραπάνω προστατευτικές ρυθμίσεις αφορούν και τους αγοραστές των δανείων αυτών. 

Τα παραπάνω «προβλήματα» έρχεται να λύσει η τροποποίηση του Νόμου Κατσέλη στα πλαίσια του τρίτου μνημονίου (ν.4336/2015) και η αμέσως προηγούμενη ψήφιση του Νέου Κωδικα Πολιτικής Δικονομίας (ν.4335/2015), ο οποίος τίθεται σε εφαρμογή μετά την 1.1.2016, με τις σημαντικότερες ρυθμίσεις των οποίων θα ασχοληθούμε παρακάτω. 

Η πολυαναμενόμενη, τέλος, απόφαση (που κατά πάσα πιθανότητα θα πάρει τη μορφή νόμου και όχι απλής ΚΥΑ ) , η οποία θα καθορίσει τα ποσοτικά όρια των κριτηρίων (οικογενειακό εισόδημα αιτούντος, αξίας ακινήτου και ύψος οφειλών ) για την παροχή της εξαίρεσης από την εκποίηση του ακινήτου του οφειλέτη που καταφεύγει στο Νόμο Κατσέλη, θα είναι η τελευταία πινελιά στην «τελική λύση» του προβλήματος κόκκινα δάνεια.

Όσο για τον πολυσυζητημένο Κώδικα Δεοντολογίας Τραπεζών θα αποτελέσει κατά τη γνώμη μου εργαλείο κατηγοριοποίησης των δανείων και ροοστάτη που θα καθορίσει το ρυθμό εισαγωγής των καθυστερούμενων οφειλών στη διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης . 

Για να πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά : 

ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΝΟΜΟ ΚΑΤΣΕΛΗ 

Η προσφυγή στο νόμο Κατσέλη θα είναι πλέον , η μοναδική δυνατότητα προστασίας της κατοικίας των οφειλετών (προς Τράπεζες και Δημόσιο) από πλειστηριασμό , δεδομένου ότι παύει από το τέλος της χρονιάς η οποιαδήποτε άλλη τυπική ή άτυπη προστασία . Μόλις ποσοτικοποιηθούν τα παραπάνω κριτήρια για τη δυνατότητα υπαγωγής στο νόμο θα έχουμε την πλήρη εικόνα. Προς το παρόν με τον 4336/2015 ισχύουν ήδη οι παρακάτω αλλαγές . 

Α).  Υπαγωγή στο εξής στο νόμο όχι μόνο των οφειλών προς τράπεζες και λοιπούς ιδιώτες ,αλλά και των βεβαιωμένων και ληξιπρόθεσμων χρεών προς το Δημόσιο και τα Ασφαλιστικά Ταμεία κλπ ,εφόσον συντρέχουν με ιδιωτικές οφειλές, δεν αφορούν χρέη που δημιουργήθηκαν από αδίκημα που τελέστηκε με δόλο η βαρειά αμέλεια (π.χ. απόδοση ΦΠΑ) ή από οφειλόμενη διατροφή σε σύζυγο ή τέκνο και δεν δημιουργήθηκαν το τελευταίο έτος πριν την αίτηση. 

Με αυτή τη ρύθμιση αποτρέπεται η προνομοιακή μέχρι τώρα ικανοποίηση των χρεών προς το δημόσιο , στην οποία προέβαιναν οι οφειλέτες με δεδομένη και την ποινική κύρωση της μη πληρωμής των σχετικών χρεών και ευνοείται η συνολική ρύθμιση των χρεών. 

Σε συνδυασμό με την αποποινικοποίηση των οφειλών προς τα Ταμεία, πλην των εργοδοτικών εισφορών (ΙΚΑ), και την αναβάθμιση του ορίου του αξιοποίνου της μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο σε ποσό που υπερβαίνει τις 100.000,00 ευρώ και υπό την προυπόθεση ότι, το όριο του συνολικό ποσού των υπαγόμενων στο νόμο οφειλών που αναμένεται να θεσμοθετηθεί δεν θα είναι πολύ χαμηλό (!!!), αυτή η διάταξη θα μπορούσε να αποβεί πολύ θετική για αρκετό κόσμο, που οφείλει σημαντικά μεν, μη αξιόποινα δε, ποσά προς Δημόσιο και Ασφαλιστικά Ταμεία. 

Η υπαγωγή στη ρύθμιση και των οφειλών προς το δημόσιο είναι στο εξής κατά την άποψή μου υποχρεωτική , ενώ για τις ήδη εκκρεμείς αιτήσεις που δεν έχουν συζητηθεί προβλέπεται δυνατότητα συμπληρωματικής ένταξής τους με την κατάθεση σχετικής αίτησης. 

Β). Καθορίζονται και απαριθμούνται αυστηρά τα απαιτούμενα δικαιολογητικά και αποδεικτικά έγγραφα που πρέπει να προσκομίσει ο οφειλέτης (επισυνάπτεται κατάλογος στο τέλος) και μάλιστα αυτά πρέπει να συνοδεύουν την αίτηση, κατά την κατάθεση αυτής. Για τις εκκρεμείς αιτήσεις ζητείται η επικαιροποίηση των στοιχείων που περιέχονται στην αίτηση με την προσκόμιση επίσης συγκεκριμένων δικαιολογητικών (επισυνάπτεται κατάλογος κατωτέρω) μέχρι την 15.2.2016. 

Εάν λάβουμε υπόψη ότι τα πιο δυσεύρετα έγγραφα είναι οι βεβαιώσεις οφειλών και κυρίως οι συμβάσεις των δανείων και πιστωτικών καρτών, η έγκαιρη χορήγηση των οποίων εξαρτάται αποκλειστικά από τις Τράπεζες, δηλαδή τις αντιδίκους του αιτούντα δικαστική προστασία, οι οποίες μάλιστα για τη χορήγησή των συμβάσεων αξιώνουν σημαντικά χρηματικά ποσά, αντιλαμβανόμαστε ότι η διάταξη αυτή δυσχεραίνει σημαντικά τη θέση του οφειλέτη. 

Μόνος τρόπος αντιμετώπισης είναι η επιμονή και η λήψη αντιγράφου των αιτήσεων χορήγησης των παραπάνω εγγράφων προς τις Τράπεζες με αριθμό πρωτοκόλλου και ημερομηνία κατάθεσης, οι οποίες σε αδικαιολόγητη άρνηση ή κακόβουλη καθυστέρηση συνδεόμενη με επίσπευση αναγκαστικής εκτέλεσης θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν για την άμυνα του οφειλέτη . 

Εξάλλου ο λόγος που ζητείται η επικαιροποίηση δεν μπορεί να είναι άλλος (εκτός βέβαια από το σπάσιμο νεύρων όλων των εμπλεκομένων) από την παροχή της δυνατότητας στις Τράπεζες να ζητήσουν την μεταρρύθμιση των προσωρινών διαταγών, την αύξηση των μηνιαίων δόσεων ή και την άρση της προστασίας, σε περίπτωση που από τα προσκομισθέντα στοιχεία προκύπτει διαφοροποίηση των οικονομικών στοιχείων του οφειλέτη. 

Γ). Θεσπίζεται ο υποχρεωτικός προσδιορισμός δικασίμου εντός (6) έξι μηνών για τη συζήτηση της αίτησης και (2) δύο μηνών για τη συζήτηση της προσωρινής διαταγής, για τη χορήγηση της οποίας δίνονται σαφείς οδηγίες ως προς την πλήρωση κάποιων προυποθέσεων που τη δικαιολογούν. Από την επίδοση της αίτησης μέχρι τη συζήτηση της προσωρινής διαταγής απαγορεύεται η λήψη καταδιωκτικών μέτρων. 

Η διάρκεια, όμως, της χορηγούμενης προσωρινής διαταγής δεν θα μπορεί να υπερβαίνει τους έξι μήνες , ενώ μέχρι τώρα εκτεινόταν ως την έκδοση της οριστικής απόφασης !!  Επομένως, στην πού πιθανή περίπτωση που για πρακτικούς λόγους η ορισθείσα δικάσιμος θα είναι απώτερη του εξαμήνου, οπότε και θα λήγει η ισχύς της με την προσωρινή διαταγή χορηγηθείσας προστασίας, ο οφειλέτης θα υποχρεώνεται να προσφύγει ξανά για την ανανέωση της προσωρινής διαταγής καταβάλλοντας βέβαια και τα σχετικά έξοδα. 

Δ). Εισάγεται η έννοια των εύλογων δαπανών διαβίωσης ως μπούσουλας για τον προσδιορισμό των μηνιαίων δόσεων που θα υποχρεώνεται ο οφειλέτης να καταβάλλει στους πιστωτές του προκειμένου να ρυθμίσει τα χρέη του. Έτσι ως δόση θα καθορίζεται κάθε φορά το ποσό που απομένει, εάν αφαιρεθεί από το εισόδημα του οφειλέτη το ποσό που απαιτείται (το οποίο καθορίζεται κάθε χρόνο από την ΕΛΣΤΑΤ) για την κάλυψη των εύλογων δαπανών διαβίωσης του ίδιου και των προστατευόμενων μελών της οικογένειάς του. Η ρύθμιση αυτή αποτελεί εκ πρώτης όψεως μία ασπίδα προστασίας από πολύ «αυστηρές» αποφάσεις, αλλά θα αποβεί προβληματική σε ειδικές περιπτώσεις που δικαιολογούν αυξημένες δαπάνες διαβίωσης (οφειλέτες με ανάγκες που εκφεύγουν από το μέσο όρο λόγω ασθένειας ,αναπηρίας κλπ ).Επίσης με τη συνέχιση της οικονομικής κρίσης το ύψος του ποσού που αντιπροσωπεύει τις εύλογες δαπάνες διαβίωσης θα μειώνεται συνεχώς, αφού ο τρόπος καθορισμού του έχει να κάνει με το μέσο όρο κατανάλωσης συγκεκριμένων κατηγοριών αγαθών. 

Ε). Στην περίπτωση που πληρούνται οι προυποθέσεις για την ένταξη κάποιου οφειλέτη στο νόμο, και δεν υπάρχει αίτημα για διάσωση ακινήτου (είτε γιατί δεν υπάρχει ακίνητο είτε διότι προσφέρεται το υπάρχον για εκποίηση), το Δικαστήριο ορίζει κατά τα ανωτέρω μηνιαίες καταβολές επί τριετία Στο τέλος της τριετίας και εφόσον έχει τηρηθεί το πρόγραμμα, ο οφειλέτης απαλλάσσεται του υπολοίπου των οφειλών του οριστικά !! Δύναται δε να το πιστοποιήσει και με αίτησή του και δικαστική απόφαση . Πολύ σημαντική ρύθμιση, ιδιαίτερα για οφειλέτες που δεν διαθέτουν ακίνητη περιουσία και έχουν χρέη προς το Δημόσιο. 

ΣΤ). Τέλος, σε σχέση με τη διάταξη του άρθρου 9, η δυνατότητα διάσωσης της α κατοικίας και οι προυποθέσεις της, θα ρυθμιστούν με νέα υπουργική απόφαση. Μέχρι τότε, κατά την περισσότερο υποστηριζόμενη άποψη, εφαρμόζεται η καταργηθείσα διάταξη. Για τις εκκρεμείς αιτήσεις επίσης ισχύει η καταργηθείσα διάταξη. 

ΝΕΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ 

Οι αλλαγές του Κώδικα Πολιτικής δικονομίας που τίθενται σε ισχύ από 1.1.2016 και αφορούν την επιδίωξη είσπραξης των ληξιπρόθεσμων οφειλών και τους πλειστηριασμούς ακινήτων κινούνται στο τρίπτυχο ταχύτερα – ευκολότερα –φθηνότερα, κυρίως με τη σύντμηση του συνόλου των προθεσμιών άσκησης ενδίκων μέσων, βοηθημάτων και των χρονικών διαστημάτων ανάμεσα στα διάφορα στάδια της εκτέλεσης. 

Ιδιαίτερη πρακτική σημασία έχουν: 

Α). Ενώ η εκτίμηση της αξίας του ακινήτου που καταγραφόταν στην κατασχετήρια έκθεση και με βάση αυτή υπολογιζόταν η τιμή πρώτης προσφοράς, δεν μπορούσε να είναι κατώτερη της αντικειμενικής αξίας αυτού (άρθρο 993), με το νέο άρθρο 993 καθιερώνεται ως τιμή εκκίνησης η εμπορική αξία του ακινήτου. Η εν λόγω διάταξη θα τεθεί σε ισχύ μετά την έκδοση προεδρικού διατάγματος (το αργότερο ως 1.6.2016), το οποίο θα καθορίζει τον τρόπο, το αρμόδιο όργανο προσδιορισμού της αξίας αυτής και κάθε σχετική λεπτομέτεια. 

Εφόσον δεν επιτυγχάνεται η πλειοδοσία και κατακύρωση του ακινήτου κατά την αρχική ημερομηνία πλειστηριασμού, ορίζεται νέα ημερομηνία σε 14 ημέρες (αντί 40 προηγουμένως ) με τιμή εκκίνησης μειωμένη στο ήμισυ της αρχικής εκτίμησης. 

Αν και στον επαναληπτικό πλειστηριασμό δεν έχουμε κατακύρωση, τότε με απόφαση δικαστηρίου , στο οποίο καταφεύγει ο ενδιαφερόμενος, μπορεί να οριστεί νέα ημερομηνία σε τριάντα ημέρες με ακόμα κατώτερη τιμή προσφοράς ή με τίμημα που ορίζεται από το δικαστήριο (ελεύθερο) το οποίο μπορεί να πληρωθεί και σε ...δόσεις. Σε κάθε περίπτωση το δικαστήριο ορίζει την τιμή και εκεί μπορούν να τεθούν ζητήματα συνταγματικότητας των ρυθμίσεων αυτών και καταχρηστικότητας του ευτελισμού της αξίας της ακίνητης περιουσίας του οφειλέτη και του απρόσφορου της εκποίησης αυτής σε σχέση με το εξοφλούμενο χρέος.    

Β). Η τροποποίηση του τρόπου υπολογισμού του εκπλειστηριάσματος που διανέμεται στους αναγγελθέντες δανειστές σε συνδυασμό με τα γενικά και ειδικά προνόμια αυτών. Μειώνεται αποφασιστικά το μερίδιο είσπραξης του Δημοσίου (αλλά και των εργατικών απαιτήσεων και των ασφαλιστικών ταμείων), τόσο με την υποβάθμιση των απαιτήσεων από ΦΠΑ και φόρους από τη δεύτερη στην τρίτη τάξη, μαζί με τις εργατικές απαιτήσεις και τα ασφαλιστικά ταμεία (οι λοιπές απαιτήσεις του δημοσίου και των δήμων στην 5η τάξη), όσο κυρίως με την η κατάργηση της αφαίρεσης από το σύνολο του πλειστηριάσματος του ποσού που απαιτούνταν για την ικανοποίηση των απαιτήσεων των δανειστών των τριών πρώτων τάξεων και στη συνέχεια της διαίρεσης του υπολοίπου σε ποσοστά για την ικανοποίηση των ειδικών προνομίων (τράπεζες. Έτσι διατίθεται μεγαλύτερο ποσό για ικανοποίηση των ενυπόθηκων κυρίως δανειστών. 

Γ). Η γενικευμένη σύντμηση προθεσμιών και η απάλειψη γραφειοκρατικών διατυπώσεων περιορίζει αποφασιστικά τη διάρκεια της όλης διαδικασίας, η οποία παραμένει δημόσια και γίνεται ενώπιον του συμβολαιογράφου, όπως πριν (για την καθιέρωση του τρόπου και των λεπτομερειών της δυνατότητας διενέργειας ηλεκτρονικών πλειστηριασμών προβλέπεται η έκδοση προεδρικού διατάγματος μέχρι την 1.6.2016 !!!). 

Ο πλειστηριασμός εξακολουθεί, ακόμη και μετά τις πρόσφατες αλλαγές να είναι μια γραφειοκρατική διαδικασία που παρέχει στον οφειλέτη που έχει λόγους (νομικούς και πραγματικούς) άμυνας τη δυνατότητα (σε πιο ασφυκτικά τώρα χρονικά πλαίσια) να αμυνθεί, εφόσον βέβαια διαθέτει χρήματα. 

Το πραγματικό πολιτικό ζήτημα και το αντίστοιχο αίτημα δεν είναι πόσο εύκολο ή δύσκολο θα είναι να βγει μια κατοικία στον πλειστηριασμό , σε ποιο χρόνο και μετά από πόσες ανακοπές και δικαστήρια, αλλά εάν ο άνθρωπος (και η οικογένειά του) που έχει περιέλθει σε κατάσταση ένδειας πρέπει να χάνει την κατοικία του ή εάν θα πρέπει το σπίτι του κάθε ανθρώπου να είναι ακατάσχετο, τουλάχιστον μέχρι το χρονικό σημείο που θα είναι δυνατή η παροχή κατοικίας σε όλους . 


ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ EΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΟΦΕΙΛΩΝ Ν.3869/2010 (ΝΟΜΟΣ ΚΑΤΣΕΛΗ) ΟΠΩΣ ΚΑΘΟΡΙΣΤΗΚΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΑ 8986/14.10.2015.

1. Αντίγραφο δελτίου Αστυνομικής Ταυτότητας (ή διαβατηρίου με άδεια διαμονής εάν πρόκειται για πολίτη ΕΕ ή τρίτης χώρας διαμένοντα μόνιμα στην Ελλάδα). 

2. Πρόσφατο πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης 

3. Ε1 του έτους 2015. 

4. Εκκαθαριστικό Σημείωμα δήλωσης φορολογίας εισοδήματος 2015. 

5. Πρόσφατο Ε9 . 

6. Καταστάσεις μισθοδοσίας ή εκκαθαριστικούς λογαριασμούς συντάξεων ή βεβαίωση ανεργίας του ΟΑΕΔ για το έτος 2015. 

7. Βεβαιώσεις οφειλών των πιστωτών (συνημμένο έντυπο αίτησης προς τράπεζες) με ημερομηνία έκδοσης μεταγενέστερη της 20ης Αυγούστου 2015. 

15. Υπεύθυνη δήλωση για πληρότητα καταστάσεων περιουσίας και μεταβιβάσεων 

Τα ανωτέρω πρέπει να προσκομισθούν προς επικαιροποίηση των ήδη εκκρεμών αιτήσεων στα οικεία Ειρηνοδικεία όπου τηρείται ο φάκελος μέχρι 15-2-2016 και να ληφθεί σχετική βεβαίωση. 

ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΟΦΕΙΛΩΝ Ν.3869/2010 (ΝΟΜΟΣ ΚΑΤΣΕΛΗ) ΟΠΩΣ ΚΑΘΟΡΙΣΤΗΚΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΑ 7534/20.8.2015 

1. Αντίγραφο δελτίου Αστυνομικής Ταυτότητας (ή διαβατηρίου με άδεια διαμονής εάν πρόκειται για πολίτη ΕΕ ή τρίτης χώρας διαμένοντα μόνιμα στην Ελλάδα).

2. Πρόσφατο πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης.

3. Ε1 των τελευταίων τριών οικονομικών ετών. 

4. Εκκαθαριστικά Σημειώματα των τελευταίων τριών οικονομικών ετών. 

5. Πρόσφατο Ε9. 

6. Καταστάσεις μισθοδοσίας ή εκκαθαριστικούς λογαριασμούς συντάξεων ή βεβαίωση ανεργίας του ΟΑΕΔ. 

7. Βεβαιώσεις οφειλών των πιστωτών (συντάσσεται έντυπο αίτησης προς τράπεζες).

8. Αντίγραφα όλων των δανειακών συμβάσεων. 

9. Έγγραφα που σας έχουν κοινοποιηθεί και αφορούν καταγγελίες συμβάσεων , διαταγές πληρωμής , εξώδικα κλπ. 

10. Συμβόλαια απόκτησης εμπράγματων δικαιωμάτων σε ακίνητα (αγοραπωλησίες, γονικές παροχές, αποδοχές κληρονομιάς κλπ) 

Πιστοποιητικό βαρών του αρμόδιου υποθηκοφυλακείου ή Κτηματολογικού γραφείου τουλάχιστον για την κύρια κατοικία. 

11.Φύλλο υπολογισμού αντικειμενικής αξίας της κύρια κατοικίας αιτούντος. 

12. Άδεια κυκλοφορίας οχημάτων. 

13. Αντίγραφο ποινικού μητρώου γενικής χρήσης. 

14. Σε περίπτωση προηγούμενης άσκησης εμπορικής δραστηριότητας, βεβαίωση διακοπής εργασιών από την αρμόδια Δ.Ο.Υ. 

15. Υπεύθυνη δήλωση για πληρότητα καταστάσεων περιουσίας και μεταβιβάσεων.
(συντάσσεται έντυπο υπεύθυνης δήλωσης). 

Σε περίπτωση που πρόκειται να ενταχθούν στη ρύθμιση οφειλές προς το Δημόσιο, Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης και Ν.Π.Δ.Δ. απαιτούνται σχετικές βεβαιώσεις οφειλών από την αρμόδια υπηρεσία που να αναφέρουν την ημερομηνία βεβαίωσης της κάθε οφειλής, το κεφάλαιο αυτής και τις τυχόν προσαυξήσεις, πρόστιμα κλπ.. 

Κατά περίπτωση μπορεί να απαιτηθούν και άλλα έγγραφα που να αποδεικνύουν γεγονότα και  ισχυρισμούς (πιστοποιητικά για θέματα υγείας, αποζημιώσεις απόλυσης, ασφαλιστήρια συμβόλαια , έγγραφα ειδικών εξόδων διαβίωσης ). 

Σε περίπτωση έγγαμου αιτούντος τα παραπάνω έγγραφα προσκομίζονται και για τον/τη σύζυγο. 

Εάν κάποιον ανήλικο τέκνο διαθέτει περιουσία (καταθέσεις, ακίνητα) πρέπει να προσκομίζονται τα σχετικά έγγραφα. 

Μαρία Καρούτσου, Δικηγόρος Αθηνών. 

Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2015

Πλειστηριασμών συνέχεια-ισχύει έως την 31/12 το moratorium για την προστασία της πρώτης κατοικίας.


Μετά και την ανακοίνωση του Υπουργείου Δικαιοσύνης για τη μη παράταση "αναστολής των εκτελέσεων" ξεκίνησαν και πάλι-μετά από διακοπή 4 μηνών οι πλειστηριασμοί. Εικόνα δεν έχουμε μιας και και δεν υπήρχε προετοιμασία των κινημάτων για παρουσία στα ειρηνοδικεία ή έστω ενημέρωσης για το ποιοί πλειστηριασμοί γίνονται.

μετά την έξωση-εικόνα από την Ισπανία. Να αγωνιστούμε για να μη τα ζήσουμε κι εμείς.


Σύμφωνα με την κυβέρνηση συνεχίζεται η απαγόρευση πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας καθότι το θέμα θα επιλυθεί σε συνάρτηση με τις ρυθμίσεις για τα κόκκινα δάνεια και την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Πάντως ισχύει έως την 31/12 το moratorium μεταξύ κυβέρνησς και τραπεζών για την προστασία της πρώτης κατοικίας.