αντί-Σταση

αντί-Σταση

ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΣΕ ΧΕΡΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ και ΚΡΑΤΟΥΣ

Επικοινωνήστε Μαζί μας: email: plistiriasmoistop@gmail.com.


Ενημέρωση από facebook: https://www.facebook.com/dikaex2


ΠΡΟΣΟΧΗ: Δεν δίνουμε στοιχεία ατόμων για τα οποία γίνεται πλειστηριασμός το ακίνητό τους.




Μπορεί ο καθένας να συμμετέχει στην ανοικτή συνέλευση της πρωτοβουλίας μας, τόσο για να ενημερωθεί για θέματα πλειστηριασμών-κατασχέσεων όσο και να συμμετέχει στις δράσεις μας.

Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

Διήμερο δράσεων κατά του ΕΝΦΙΑ. παρέμβαση μπροστά στις τράπεζες.

-τη Δευτέρα ώρα 11.00 μπροστά από την Eurobank οδός Κοραή και Πανεπιστημίου (ΑΘήνα).


-την Τρίτη ώρα 11.00 μπροστά από την ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ οδός Ιπποκράτους και Σόλωνος (ΑΘήνα).

Το Δίκτυο Αλληλεγγύης Εξαρχείων σας καλεί να δυναμώσουμε τη διαμαρτυρία μας κατά της φοροληστείας που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην αρπαγή της βιοτής μας.

Οργανώνεται από συλλογικότητες, επιστημονικούς και επαγγελματικούς φορείς, Δημοτικές κινήσεις, εργατικά σωματεία και πρωτοβουλίες πολιτών.

Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2014

Ήλθαν τα κοράκια των πλειστηριασμών




Στις 15/10 Ισπανική τραπεζική εταιρία βγάζει στο σφυρί τη μοναδική κατοικία Θεσσαλονικιού δανειολήπτη. «UNION OF CREDITOS IMOBILIARIOS S.A. E.F.C.” ή ΕΝΩΣΗ ΕΝΥΠΟΘΗΚΩΝ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ Α.Ε. – ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ, είναι η εμπορική επωνυμία της εταιρίας που κατέχει το Know how (τεχνογνωσία) μετά τους μαζικούς πλειστηριασμούς στην Ισπανία. Χιλιάδες πλειστηριασμοί ετοιμάζονται περιμένοντας και την ευνοϊκή ρύθμιση για εκπλειστηριασμούς στο 1/3 της αξίας των ακινήτων μετά την 1/01/2015.

Χιλιάδες ακίνητα θα περάσουν στα χέρια πολυεθνικών μετατρέποντας εσαεί σε ενοικιαστές/υπόδουλους όσους μέχρι σήμερα κατάφεραν να βάλουν ένα κεραμίδι πάνω στο κεφάλι τους ιδροκοπώντας όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Ο μαζικός πλειστηριασμός ακινήτων θα συμπαρασύρει εκ των πραγμάτων τις τιμές προς τα κάτω οδηγώντας χιλιάδες άλλους αδύναμους να πληρώσουν τα ΕΝΦΙΑλτικά χαράτσια και φόρους «στο ξεφόρτωμα» της μικρής ακίνητης περιουσίας τους.

Εδώ έρχεται και η κυβέρνηση να επιτρέψει χωρίς κανένα φόρο και πολύ περισσότερο χωρίς καμία νομική συνέπεια τον επαναπατρισμό κεφαλαίων από όλα τα λαμόγια που τάχαν στείλει στα ασφαλή θησαυροφυλάκια του εξωτερικού προκειμένου να «ζεσταθεί η αγορά» με τις χιλιάδες αγοραπωλησίες που θα προκύψουν και να «ξεκινήσει η ανάπτυξη» με τις δεκάδες εταιρίες διαχείρισης ακινήτων /real estate, που θα δημιουργηθούν.

Βρισκόμαστε στη μεγαλύτερη αναδιανομή πλούτου μετά την κατοχή του 1941-1944.Τότε, μέσα στα μαύρα χρόνια, 400.000 συμβόλαια αγοραπωλησιών πραγματοποιήθηκαν με αντίτιμο ένα κομμάτι ψωμί. Σήμερα με τους ΕΝΦΙΑλτες της πολιτικής των μνημονίων αυτό το ρεκόρ οδεύει να ξεπεραστεί.

Κι εμείς; «Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα»;

Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2014

Νομική ακύρωση δανειακών συμβάσεων:εναλλακτικές μέθοδοι άμυνας των δανειοληπτών απέναντι στις παρανομίες των Τραπεζών.

Γνωστοποίηση από τη Νομική Υπηρεσία του ΙΝΚΑ ΚΡΗΤΗΣ

Προς τα μέλη μας παραλήπτες και παράκληση για διακίνηση.

Στην διάρκεια 6 ημερίδων με οργάνωση και επιμέλεια μας από 26.04.14 μέχρι 05.08.14, στην Κίσσαμο, Χανιά, Ρέθυμνο και Ηράκλειο σε συνεργασία με το Δικηγορικό Γραφείο Αθηνών Αθανασίου Θεοδώρου και τον συνεργάτη του που δεν είναι δικηγόρος κ. Θάνο Παναγιωτόπουλο πρώην υπάλληλο του Υπ. Δικαιοσύνης, εξετέθησαν σε δημόσιο διάλογο εναλλακτικές μέθοδοι άμυνας των δανειοληπτών απέναντι στις παρανομίες των Τραπεζών.

Στη συνέχεια ο κ. Παναγιωτόπουλος, αφού αυτονομήθηκε από το δικηγορικό γραφείο του κ. Θεοδώρου αναλαμβάνει αυτοτελώς και με προσωπική ευθύνη του υποθέσεις δανειοληπτών επί τη βάσει της επίκλησης της καταχρηστικότητας των προδιατυπωμένων όρων των συμβάσεων και με σκοπό την συνολική ακύρωση των συμβάσεων, στο σύνολό τους.

Για την συνολική ακύρωση των συμβάσεων ΠΡΕΠΕΙ να σας επιστήσουμε την προσοχή στα ακόλουθα:

1. Πέρα από την ορθότητα της νομικής συλλογιστικής της ανωτέρω μεθόδου, ως εναλλακτικής πρακτικής στο πλαίσιο άμυνας του δανειολήπτη, κάθε σύμβαση είναι διαφορετική και διαφορετική θα πρέπει να είναι η μέθοδος άμυνας. 2. Η ανωτέρω πρακτική δεν εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση παρά μόνο σε περιπτώσεις ύπαρξης πλειόνων καταχρηστικών όρων σε μια σύμβαση, η οποία θα πρέπει να γίνει αντιληπτό από το δικαστήριο ότι δεν θα υπογραφόταν αν ο δανειολήπτης τελούσε εν γνώσει της καταχρηστικότητας και της οικονομικής ζημίας, την οποία υφίσταται από αυτήν.

3. Τα Δικόγραφα θα πρέπει να συντάσσονται από Δικηγόρο, ο οποίος είναι εξοικειωμένος με την Δικαστική πρακτική και τον τύπο διατύπωσης νομικών ισχυρισμών. Η σύνταξη Δικογράφων από μη Δικηγόρο εγκυμονεί κινδύνους αθέλητων τυπικών σφαλμάτων, που ενδέχεται να οδηγήσουν σε απόρριψη της αγωγής.

4. Μέχρι σήμερα δεν έχει εκδοθεί απόφαση, η οποία να ακυρώνει σύμβαση στο σύνολό της επειδή διαλαμβάνει άκυρους και καταχρηστικούς όρους.

Δεν αποκλείεται να συμβεί στο μέλλον, αλλά οπωσδήποτε μια πρακτική που δεν έχει δικαιωθεί από την νομολογία, δεν θα πρέπει να αποτελεί την μοναδική νομική βάση και το μοναδικό αίτημα, αλλά να συνυπάρχει επικουρικώς, με πρώτο κύριο το αίτημα της ακύρωσης των συγκεκριμένων όρων, που έχουν κριθεί ως καταχρηστικοί και των λογιστικών τους αποτελεσμάτων. Ο αριθμός των καταχρηστικών όρων και το μέγεθος τους στο οικονομικό αποτέλεσμα μπορεί !! να επιφέρει και την συνολική ακυρότητα.

5. Πριν από την κατάθεση οποιουδήποτε Δικογράφου θα πρέπει να γίνεται πρόχειρος λογιστικός υπολογισμός, ώστε να είναι γνωστό στον δανειολήπτη το ποσό, έστω περίπου, το οποίο θα ωφεληθεί από την ευδοκίμηση της αγωγής του, που μπορεί η πρέπει να αναφέρεται στο δικόγραφο, και να σταθμιστεί με τα έξοδα και το συνολικό κόστος της διαδικασίας, έτσι ώστε να είναι βέβαιος ότι θα έχει σημαντικό όφελος, που δεν θα μπορούσε να έχει με άλλο τρόπο. 6. Πέρα από την προκαταβολή των εξόδων και αφού προσδιοριστεί το προσδοκώμενο όφελος, καλό θα είναι η αμοιβή του γραφείου, που αναλαμβάνει την διεκπεραίωση να σχετίζεται εργολαβικά με το αποτέλεσμα και μάλιστα με γραπτή συμφωνία εκ των προτέρων.

7. Η ένδικη προστασία με οποιαδήποτε διαδικασία, σε καμία περίπτωση δεν είναι βεβαία και ασφαλής και εμπερικλείει ρίσκο, το οποίο σταθμίζοντας τις περιστάσεις και τα δεδομένα, μπορεί να είναι αποδεκτό ή όχι. Αυτό είναι αντικείμενο της κρίσης του δανειολήπτη, που ζητά την προστασία και με την προϋπόθεση να έχει σωστή και ειλικρινή πληροφόρηση από Δικηγορικό Γραφείο, στο οποίο θα αναθέτει την υπόθεσή του.

Η Νομική Υπηρεσία του ΙΝΚΑ ΚΡΗΤΗΣ

Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2014

ΛΟΓΙΣΤΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ: Ο ΕΝΦΙΑ είναι χαράτσι

Ο ΕΝΦΙΑ είναι χαράτσι και ως τέτοιο, μόνο καταργείται !!! 
Κάλεσμα την Παρασκευή 26/9 ώρα 17:30 στο παλιό Δημαρχείο Χαλανδρίου

Μια ακόμη εφαρμογή μνημονιακών επιλογών, ενισχύει την οικονομική απόγνωση και την κοινωνική απαξίωση της πλειοψηφίας των πολιτών, μισθωτών, ελευθέρων επαγγελματιών, αυτοαπασχολούμενων, αγροτών, συνταξιούχων και βέβαια των ανέργων.

Ο άδικος και αναποτελεσματικός Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων(ΕΝΦΙΑ) επιβάλλεται χωρίς διακρίσεις από το πρώτο ευρώ σε όλες τις ιδιοκτησίες από αγροτεμάχια και οικόπεδα μέχρι παλιές μονοκατοικίες και επαγγελματικούς χώρους.

Είναι η μετάλλαξη του γνωστού χαρατσιού που μέσω της ΔΕΗ, τα τελευταία 3 χρόνια, συσσώρευσε νέα χρέη στα ήδη υπερχρεωμένα νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Με ένταση της υπερφορολόγησης στα μικρά και μεσαία στρώματα που εκφράζουν την πλειοψηφία των ελληνικών νοικοκυριών και επιχειρήσεων επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά τη διάθεση των υπηρετών της τρόϊκας, απέναντι στον ελληνικό λαό.

Προσθέτει ένα επιπλέον βάρος στις δυσβάστακτες φορολογικές υποχρεώσεις των πολιτών, που έχουν περιέλθει στην πλειοψηφία τους, σε οριστική αδυναμία αποπληρωμής φόρων, εισφορών και τοκογλυφικού τραπεζικού δανεισμού.

Επιταχύνει τις κατασχέσεις κινητών και ακινήτων και ισχυροποιεί τους πλειστηριασμούς.

Ο φόρος για την περιουσία, οφείλει να λαμβάνει υπόψη του, όρια αφορολογήτου, προοδευτική κλίμακα, χρόνο κατοχής και απόδοσης εισοδήματος, φοροδοτική ικανότητα.

Ο ΕΝΦΙΑ δεν είναι φόρος, δεν έχει καν την έννοια της ανταποδοτικότητας.
Είναι χαράτσι και ως τέτοιο μπορεί μόνο να καταργηθεί.
Ούτε τροποποιείται, ούτε ξαναδιαμορφώνεται.

Οι Λογιστές Αλληλεγγύης, αναλαμβάνουμε εκ νέου την πρωτοβουλία ενημέρωσης και στήριξης των πολιτών που έχουν ήδη βιώσει τις επιπτώσεις της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της κυβέρνησης με την απώλεια της εργασίας τους, του εισοδήματός τους και του κινδύνου κατάσχεσης της ελάχιστης ιδιοκτησίας που κατέχουν.

Για το λόγο αυτό, καλούμε τους πολίτες του Χαλανδρίου, σε ενημερωτική συνάντηση την Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου στις 5:30 το απόγευμα στο παλιό Δημαρχείο Χαλανδρίου (ΚΕΠ πλατείας Χαλανδρίου).

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

Σταματάμε τον ΕΝΦΙΑ-λτη: Συνεδρίαση ενημέρωσης



Σάββατο 20 Σεπτέμβρη, στις 10.30 πμ, αίθουσα συνεδριάσεων του Εργατικού Κέντρου Αθήνας (3ης Σεπτεμβρίου 48 Β, 2ος όροφος)

Έχουμε συναντηθεί στο πρωτοφανές κίνημα Ενάντια στο “Χαράτσι της ΔΕΗ”. Συνελεύσεις Γειτονιάς, Σωματεία Εργατικά κι Επαγγελματικά, Δημοτικές Κινήσεις, Επιστημονικοί Φορείς, Πρωτοβουλίες που στήθηκαν σε όλη τη χώρα, Συντονιστικά.

Kαταφέραμε με αμέτρητους τρόπους, με διαφορετικές πρακτικές, να συμβάλλουμε στην κινητοποίηση δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων. Κερδίσαμε πολιτικές, κινηματικές και νομικές μάχες. Προστατεύσαμε χιλιάδες ανθρώπους από τη διακοπή ρεύματος.

Και τώρα; Που απέναντι μας έχουμε τη συνέχιση του Παράνομου, Βάρβαρου και Ανάλγητου Χαρατσιού, τον ΕΝΦΙΑ-λτη που συνεχίζει την εξόντωση εκατοντάδων χιλιάδων οικογενειών και νοικοκυριών, τι θα κάνουμε; Θα μείνουμε θεατές άβουλοι και θύματα σιωπηλά; 

Ήδη στη Ζάκυνθο, την Χίο, την Πάτρα ξεκίνησαν οι πρώτες δυναμικές αγωνιστικές αντιδράσεις.

Σειρά μας! Σας καλούμε να συζητήσουμε τους τρόπους απάντησης μας στα νομικά ζητήματα. Να οργανώσουμε τις κινηματικές μας πρωτοβουλίες. Να ορίσουμε τις δράσεις Αλληλεγγύης.

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ του ΕΝΦΙΑ ΤΩΡΑ!!!-ΔΙΚΑΙΗ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ

Δημοτική Κίνηση ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΛΙΤΩΝ Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας
Δημοτική Κίνηση ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ Χαλανδρίου
Δημοτική Κίνηση ΣΤΑΣΗ Βύρωνα
Δημοτική Κίνηση ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ Αθήνας
Σ.Ε.Τ.Τ.Ε.Α (Σωματείο Εργαζομένων Ταχυδρομικών & Ταχυμεταφορικών Επιχειρήσεων Αττικής)
Αλληλεγγύη Για Όλους
ΡΑΚ Δικηγόρων Αθήνας
ΕΠΑ Δικηγόρων Πειραιά
ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΡΕΥΜΑΤΟΣ
ΚΑΤΟΙΚΙΑ SOS!
Δικηγόροι Ενάντια στα Χαράτσια
Πολίτες Ενάντια στα Χαράτσια

Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2014

Η κατασκευή του Χρεωμένου Ανθρώπου (αναδημοσίευση)


Της Αντζελας Δημητρακάκη* 
πηγή: Efsyn

Το 2011 ήταν η χρονιά ανάλυσης της Συνθήκης του Χρέους. Παράλληλα με τη Χρεοκρατία των Κιτίδη-Χατζηστεφάνου και την ανθρωπολογική μελέτη του David Graeber, Debt: The First 5000 Years, ο κοινωνιoλόγος Maurizio Lazzarato δημοσιεύει την ίδια χρονιά μια συνοπτική θεωρητική ανάλυση της κατασκευής ενός νέου υποκειμένου που επί δεκαετίες ονειρευόταν ο νεο-φιλελευθερισμός: τον Χρεωμένο Ανθρωπο (The Making of the Indebted Man, 2011)....

Τρία χρόνια αργότερα, η θεωρία του Lazzarato δεν σοκάρει, απόδειξη όχι μόνο του ότι είναι ορθή αλλά και –κυρίως– του ότι το υποκείμενο Χρεωμένος Ανθρωπος έχει ομαλοποιηθεί ιδεολογικά στις συνειδήσεις όσων περίπου-εξεγείροντο το 2011. Θα έλεγα ότι το μόνο που έχει αλλάξει από το 2011 ώς το 2014 είναι η σιωπηρή αποδοχή τού «έτσι έχει η κατάσταση, δεν θα πεθάνουμε κιόλας».

Βεβαίως, σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει ο Lazzarato (και πλείστοι άλλοι, αλλά δεν έχω χώρο για υποσημειώσεις), μάλλον θα πεθάνουμε νωρίτερα. Ανάμεσα στα πιο ενδιαφέροντα ίσως δεδομένα που παρατίθενται στο δοκίμιο είναι εκείνα για τη θαυματουργά παραγωγική Γερμανία με τη μείωση του προσδόκιμου ζωής στους χαμηλόμισθους από το 2001 ώς το 2011: κατά 2 χρόνια γενικά και κατά 3 χρόνια στην πρώην ανατολική. Αυτό όμως που πραγματεύεται κυρίως ο συγγραφέας, με ένα λίαν ενδιαφέρον ξαναδιάβασμα του Αντι-οιδίπους των Ντελέζ και Γκουταρί και του Νίτσε γενικότερα, είναι το ηθικοπολιτικό ποιόν του νέου υποκειμένου, που μπορεί να είναι τόσο ατομικό όσο και συλλογικό.

Προσωπικά, διάβασα το βιβλίο ως το κερασάκι στην τούρτα ανάλυσης του David Harvey και λοιπών μαρξιστών, οι οποίοι διατείνονται, ορθώς, ότι αν δεν βρεθούν εξωγήινοι προς εκμετάλλευση, η καλούμενη κρίση δεν γίνεται να λήξει. Αν ο Harvey εξηγεί τη λειτουργία της πιστωτικής κάρτας ως ευφυή μέθοδο αρπαγής μελλοντικού εισοδήματος από τους μη έχοντες, ο Lazzarato εντοπίζει τις μεταλλαγές που πρέπει να υποστεί η ψυχική σύσταση του σύγχρονου ανθρώπου για να μετέχει εκούσια στην υποδούλωσή του στο καθεστώς χρέους.

Το σχήμα που προτείνει τονίζει τη λογική και το ήθος της αντι-παραγωγής [anti-production] την οποία έχει ενσωματώσει ο σύγχρονος καπιταλισμός στη μηχανή θεσμών που στοχεύουν στην αναπαραγωγή της συνείδησης του Χρεωμένου Ανθρώπου. Οι άνεργοι είναι απαραίτητο στοιχείο σε αυτήν τη διαδικασία, αρκεί να τους πείσεις ότι «χρωστάνε» στο κράτος πρόνοιας και άρα οφείλουν να παίρνουν ό,τι σκατο-δουλειά τους τύχει ανεξαρτήτως προσόντων (βλ. Βρετανία και δυτική Ευρώπη γενικότερα). Η δουλειά δεν είναι ντροπή, ενώ το χρέος είναι. Και με λίγη ακόμη λιτότητα θα πεθαίνουμε ακριβώς όταν αρχίζει η συνταξιοδότηση, οπότε θα γλιτώσει το χρεωμένο κράτος από τους αντι-παραγωγικούς συνταξιούχους. Αφού βέβαια τους έχει πρώτα πείσει ότι είναι αντι-παραγωγικοί και καλό θα είναι να αυτοκτονούν για να μην επιβαρύνουν παιδιά κι εγγόνια. Αν και τα τελευταία θα χρωστάνε ασφαλώς το δάνειο των πανεπιστημιακών τους σπουδών.

Οπότε είναι απολύτως κατανοητό να ξεχνιόμαστε με παγκόσμιο ποδόσφαιρο.

* Η Α. Δημητρακάκη είναι συγγραφέας και πανεπιστημιακός

Συνεργάσιμοι/ες; Όχι, ευχαριστούμε!,


της Τόνιας Κατερίνη*

Το σχέδιο απέναντι στο οποίο βρισκόμαστε σήμερα αντιμέτωποι/ες έχει την αφετηρία του στη δεκαετία του ’80 όταν από οι πολιτικές του welfare (της κοινωνικής προστασίας) δίνουν τη θέση τους στις πολιτικές του workfare (της ανταπόδοσης μέσω της απορυθμισμένης εργασίας) ενώ η κερδοφορία του κεφαλαίου δεν προέρχεται πια κατά προτεραιότητα από τον παραγωγικό τομέα, αλλά από τις χρηματοπιστωτικές δραστηριότητες.

Στο πεδίο αυτό, αναπτύσσονται ποικίλες πρακτικές υψηλής κερδοφορίας του κεφαλαίου που αφορούν, κατά κύριο λόγο, τους μεγάλους παίκτες –ταυτόχρονα, όμως, εμπλέκουν το σύνολο σχεδόν της κοινωνίας, διαμορφώνοντας νέες οικονομικές και κοινωνικές συμπεριφορές. Η εμπλοκή αυτή επιτυγχάνεται αρχικά μέσω του Χρηματιστηρίου και στη συνέχεια με την παραγωγή και πώληση ποικίλων τραπεζικών προϊόντων· τα πιο διαδεδομένα είναι τα καταναλωτικά δάνεια και οι κάρτες, αλλά τον κορμό αποτελούν τα ενυπόθηκα στεγαστικά δάνεια.

Αυτή η τελευταία υπερδραστηριότητα των τραπεζών είχε σημαντικές και καθόλου τυχαίες επιπτώσεις. Εκτόξευσε τις τιμές των ακινήτων, ανεβάζοντας την εργολαβική κερδοφορία, η οποία παραδοσιακά κυμαινόταν μεταξύ 20 και 30%, σε ποσοστά ενίοτε άνω του 200%. Και, την ίδια στιγμή, δημιούργησε χρέη με εξασφάλιση ακίνητα, η αξία των οποίων είναι σήμερα πολύ μικρότερη του δανείου. Παράλληλα η χορήγηση επισκευαστικών ενυπόθηκων δανείων, που χρησιμοποιούνταν εν γνώσει των τραπεζών, για να καλύψουν πραγματικές ή έντεχνα κατασκευασμένες καταναλωτικές ανάγκες, αλλά και τις σημαντικές ανάγκες που προκαλούσε η αποδιάρθρωση των κοινωνικών παροχών, υποθήκευσε δόλια τη ζωή πλήθους νοικοκυριών.

Έτσι, μεγάλο μέρος της κοινωνίας βρέθηκε με υποθηκευμένο μέλλον, στη βάση μιας ψευδεπίγραφης ευημερίας. Το πρότυπο του υπερχρεωμένου ανθρώπου κατασκευάστηκε μεθοδικά. Ακόμα και όταν σταμάτησε να τροφοδοτεί, πληρώνοντας, την υπερκερδοφορία των τραπεζών, ο υπερχρεωμένος άνθρωπος παρέμεινε πολύτιμο «υπόδειγμα» για την άσκηση νέων πολιτικών της κοινωνίας του ελέγχου. Από αυτή τη σκοπιά, η μεθοδική κατασκευή του χρεωμένου ανθρώπου δεν είναι απλώς παράγωγο της «κρίσης» αλλά μια στρατηγική για την αναπαραγωγή των σχέσεων εξουσίας, με την υποθήκευση όχι μόνο της περιουσίας και της εργασίας, αλλά και των ατομικών στρατηγικών ζωής δια βίου.

Σήμερα, εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά κινδυνεύουν άμεσα να χάσουν την ακίνητη περιουσία τους, ακόμα και την πρώτη κατοικία. Σε πολλές περιπτώσεις, η περιουσία αυτή θα εκποιηθεί σε τίμημα μικρότερο του ενός τρίτου της αξίας της. Πρόκειται για μια αναδιανομή πλούτου προς όφελος των πλουσίων χωρίς προηγούμενο στη σύγχρονη ιστορία. Η κατάσχεση και ο πλειστηριασμός της ακίνητης περιουσίας, πέρα από τον άμεσο κίνδυνο απώλειας της στέγης, σημαίνει και την καταστροφή του τελευταίου αναχώματος ασφάλειας: έπειτα από αυτή, το άτομο αφήνεται «γυμνό» στην αρένα της επισφάλειας και της εκμετάλλευσης.

Πέρα από την πτωχευτική δυνατότητα που δίνει στα νοικοκυριά ο λεγόμενος νόμος Κατσέλη, ο οποίος παραμένει σε ισχύ μέχρι στιγμής, εδώ και λίγους μήνες έχουμε διαδοχικές αλλαγές του νομικού πλαισίου για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Από την κατάργηση της προστατευτικής ρύθμισης Παπαθανασίου, που έθετε ένα όριο οφειλής (200.000 ευρώ), κάτω από το οποίο απαγορευόταν η κατάσχεση, περάσαμε στην προσωρινή, υπό πολλές προϋποθέσεις, και μόνο για ένα χρόνο προστασία της κύριας κατοικίας. Ήδη δε τον τελευταίο καιρό, και και με τη δημοσιευμένη πλέον απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδας στο ΦΕΚ 1582, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα νέο θεσμικό πλαίσιο, που καταργεί την έννοια της προστασίας και αλλάζει ριζικά την αντίληψη διαχείρισης των υπερχρεωμένων δανειοληπτών. Πρόκειται για τη θεσμοθέτηση της εξωδικαστικής διαδικασίας διαπραγμάτευσης με τις τράπεζες, υπό τον έλεγχο των τραπεζών, και με κύριους άξονες τη συνθήκη του «συνεργάσιμου» δανειολήπτη και το ελάχιστο εισόδημα «αξιοπρεπούς» διαβίωσης. Έχει ενδιαφέρον εδώ ότι σε μια αμιγώς οικονομική συναλλαγή εισάγονται δυο έννοιες με «ηθικό» πρόσημο –η αξιοπρέπεια από τη μια και η συνεργασιμότητα από την άλλη.

Παρότι η «αξιοπρεπής» διαβίωση δεν έχει ακόμα με ακρίβεια προσδιοριστεί, είναι φανερό ότι βρισκόμαστε απέναντι σε μια οριζόντια ρύθμιση εδραζόμενη σε αμφίβολα στατιστικά δεδομένα, παραχαραγμένα σε ό,τι αφορά στα κοινωνικά παρεχόμενα αγαθά. Μια ρύθμιση που αγνοεί πλήρως το κοινωνικό κεκτημένο της διαβίωσης, θεμελιώδη παράμετρο της αξιοπρέπειας, αν όντως την εννοούμε.

Αλλά τι είναι ο «συνεργάσιμος»;
Πέρα από τους βασικούς στόχους των νέων πολιτικών για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, που αφορούν α) τη διαχείριση του κοινωνικού πλούτου (εν προκειμένω της μικρής ακίνητης ιδιοκτησίας), β) τον έλεγχο των αξιών της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας και γ) την κερδοφορία την τραπεζών, ένα από τα βασικά προβλήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν είναι η αξιοπιστία του υπό κατάρρευση, πλέον, πιστοληπτικού συστήματος. Από μεγάλο μέρος των δανειοληπτών εκδηλώνεται μια βουβή απειθαρχία: ένα σιωπηλό «δεν πληρώνω», αποτέλεσμα κυρίως ανάγκης αλλά και θυμού. Σιγά σιγά, στόμα με στόμα, έσπασε το δέος απέναντι στα απειλητικά τηλεφωνήματα των εισπρακτικών εταιριών. Οι άνθρωποι είναι πια περισσότερο ενήμεροι για τα δικαιώματά τους, και είναι πολλοί και πολλές, άτομα και συλλογικότητες που δουλεύουν συστηματικά καιρό τώρα γι” αυτό. Όσοι μπορούν, χρησιμοποιούν τα διαθέσιμα θεσμικά εργαλεία που υπό προϋποθέσεις τους παρέχουν προστασία. Οι περισσότεροι, όμως, είναι επιφυλακτικοί, καθώς γνωρίζουν ότι πρόκειται για ένα πλαίσιο διάτρητο, μακριά από τις πραγματικές ανάγκες και τις δυνατότητες τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι για πάνω από 150.000 απειλούμενες κύριες κατοικίες, έγιναν περίπου 10.000 αιτήσεις προστασίας στις τράπεζες.

Για να ανασυστήσουν, λοιπόν, το φόβο που διέσπειραν με τις εισπρακτικές εταιρείες, οι τράπεζες χρειάζονται νέα θεσμικά εργαλεία. Και έτσι προκύπτει η συνεργασιμότητα ως βασική προϋπόθεση της δυνατότητας ρύθμισης του χρέους. Όποιος/α...

* δεν σηκώσει το τηλέφωνο για πάνω από τρεις συνεχόμενες φορές
* δεν σπεύσει να επισκεφθεί την τράπεζα αμέσως μόλις κληθεί
* αρνηθεί να προσκομίσει κάθε οικονομικό, αλλά και προσωπικό του στοιχείο και τον έλεγχο επαλήθευσής τους
* δεν συνεχίσει μετά τη ρύθμιση την ίδια αδιάλειπτη συνεργασία ως το τέλος της εξόφλησης, ίσως για πάντα…
δεν είναι συνεργάσιμος/η.

Πρόκειται για την εκχώρηση στοιχειωδών παραμέτρων ελευθερίας. Ο συνεργαζόμενος διαιωνίζει την ομηρία του υπερχρεωμένου, με τη διαφορά ότι μετατρέπεται σε «αξιόπιστο» εντός συστήματος. Και σε αυτή την περίπτωση θα μπορεί να τύχει «ευνοϊκών» ρυθμίσεων, που κυμαίνονται από «τη μείωση της δόσης για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα», ως την «εθελοντική» παραχώρηση της κυριότητας του ακινήτου του στον πιστωτή, με τη «δυνατότητα» να παραμείνει σε αυτό ενοικιάζοντάς το για κάποια χρόνια!

Είναι λοιπόν φανερό ότι αυτό που μεθοδεύεται βρίσκεται πολύ μακριά από τις ανάγκες και τη δυνατότητα επίλυσης των προβλημάτων των υπερχρεωμένων. Ο Μαρξ είχε ήδη εντοπίσει τη «δυσπιστία» ως πολιτικό εργαλείο απέναντι στον αιτούντα δάνειο, αλλά και απέναντι στο φτωχό που είναι αποδέκτης κοινωνικής αρωγής. Αλλά και ο Νίτσε, στη Γενεαλογία της Ηθικής, είχε εντοπίσει δίπλα στο ζεύγος «προσπάθεια-ανταμοιβή» το ζεύγος «υπόσχεση-ενοχή» για το χρέος που δεν «τιμήσαμε».

Στις σημερινές συνθήκες, ευτυχώς, είναι πολλοί και πολλές όσοι/ες ως μόνο χρέος και συνθήκη αξιοπρέπειας αναγνωρίζουν την αντίσταση σε όσα συμβαίνουν –και όσα επίκεινται.

* η Τόνιας Κατερίνη είναι μέλος της Πρωτοβουλίας Πλειστηριασμοί-Stop